YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/5967
KARAR NO : 2023/1155
KARAR TARİHİ : 01.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/942 E., 2015/192 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2012/942 Esas, 2015/192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,mükerrirlik ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi; atılı suçu işlemediğine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, mahkûmiyetine yeterli kesin delil olmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, temyiz dışı … ile anlaşarak Gökhan tarafından düzenlenip kendisine verilen senedi mağdur …’dan almış gibi sahte ciro yoluyla devraldığı ve başkasına vermek suretiyle atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.
2. Sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında suça konu senedi kendisine Tahsin’in verdiğini, Gökhan’ın Tahsin’e olan borcu nedeniyle verilmiş bir senet olduğunu belirtmiş olmasına rağmen mahkeme huzurundaki savunmasında ise Tahsin’e borç para verdiğini bunun karşılığında da suça konu senedi aldığını savunmuş olduğu belirlenmiştir.
3. Sanığın eylemi neticesinde atılı suça ilişkin olarak alınan 25.12.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre, senedin arka yüzündeki … adına atılı imzanın …’a ait olmadığının bildirilmiş olduğu anlaşılmıştır.
4. Mahkemesince suça konu senedin incelenmiş olduğu görülmüştür.
5. Mahkemesince sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin uygulanmasına karar verilmişse de; sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas kabul edilen ilamın 765 sayılı sayılı Kanun’un 510 uncu maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçunun 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamına alınması karşısında, tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2012/942 Esas, 2015/192 Karar sayılı kararında, sanığın aşamalardaki çelişkili savunmaları, …’in beyanı, bilirkişi raporları ile dosya kapsamından sanığa atılı suçun sübut bulması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2012/942 Esas, 2015/192 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.03.2023 tarihinde karar verildi.