YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/32229
KARAR NO : 2023/11717
KARAR TARİHİ : 21.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında; hakaret suçundan yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteğinin, hükmün eksik inceleme sonucu verildiğine, 26.03.2015 tarihli mesaj tespit tutanağının incelenmesinde hakaret içerir sözlerin mevcut olduğuna mahkemece sadece 08.04.2015 tarihli mesajın değerlendirilmeye alınarak sonuca varıldığına bu nedenle hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re’sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın kullandığı … numaralı cep telefonundan katılanın kullandığı … nolu telefona “Sen gel adamın evini bas haneye tecavüz yap vur kır adam topla demicektin ama dicem mahkemede sana git … söyle demem senin gibi yandaş toplamam ben adamın keşke biraz yürek olsaydı sende diyonki küfür ettin sana küfür etmeyen var mı ….” şeklinde mesaj göndermek suretiyle hakaret suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada, dava konusu edilen mesaja konu sözlerin hakaret niteliğinde olmadığının anlaşılması nedeniyle sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olmadığı Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE
A. Katılan Vekilinin Temyiz Nedenleri Yönünden
İddianameye konu edilen ve mahkeme tarafından da sanık tarafından katılanın cep telefonuna gönderildiği kabul edilen sözlerin, katılanın şikâyet dilekçesinde belirttiği 08.04.2015 tarihli mesaj içeriği olması ve katılan vekilinin aşamalarda ve temyiz dilekçesinde belirttiği, sanık tarafından katılana gönderilmesi nedeniyle hakkında yapılan şikâyet üzerine düzenlenen 26.03.2015 tarihli mesaj tespit tutanağına ilişkin mesajların ise ayrı bir şikâyet konusu olup sanık hakkında ayrı işlemlerin yürütüldüğü suça konu mesaj içeriklerinde ise hakaret niteliğinde bir söz bulunmadığı anlaşıldığından, Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.02.2023 tarihinde karar verildi.