Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2020/3173 E. 2023/850 K. 21.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3173
KARAR NO : 2023/850
KARAR TARİHİ : 21.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/159 K. 2015/319 E.
SUÇ : Resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Nizip 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2015 tarihli ve 2014/159 Esas, 2015/319 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgeyi bozmak, yok etmek, veya gizlemek suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 205 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine , hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyizi Adli Emanetin 2014/267 sırasında kayıtlı sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına kara verilmesi gerekirken müsaderesine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece yapılan yargılamada neticesinde; sanığın üzerine atılı resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan cezalandırılmasına ve adli emanetin 2014/267 sırasında kayıtlı sürücü belgesinin 5237 sayılı Kanun’un 54 ürcü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1.Cumhuriyet savcısının temyizinin sadece Adli Emanetin 2014/267 sırasında kayıtlı eşya hakkında verilen karara ilişkin olduğu suçun sübutuna ilişkin temyizinin olmadığı belirlenmiştir.
2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, suç konusu Adli Emanetin 2014/267 sırasında kayıtlı sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2015 tarihli ve 2014/159 Esas, 2015/319 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan “Adli emanetin 2014/267 sırasında kayıtlı ehliyetin TCK madde 54 gereği MÜSADERESİNE,,” ibaresinin çıkartılarak yerine “Adli Emanetin 2014/267 sırasında kayıtlı suç eşyasının dosyada delil olarak saklanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.