YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1917
KARAR NO : 2023/2021
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :asliye ceza mahkemesi
SUÇ : Yalan tanıklık
HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.07.2015 tarihli iddianamesi ile tüm sanıklar hakkında yalan tanıklık suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları talebi ile dava açılmıştır.

2. Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 12.05.2016 tarihli kararı ile tüm sanıklar hakkında yalan tanıklık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; sanıkların suç işleme kasıtlarının bulunduğuna, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı kararlar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İncelemeye konu olay; … isimli şahsın alkollü olarak kullandığı araç ile katılan …’ın kullanımında bulunan araca çarparak trafik kazasının meydana gelmesi, …’in aracı Taner Konuk isimli kişinin kullandığını belirtmesi, … hakkında alkollü araç kullanma ve suç üstlenmeye azmettirme suçundan açılan Denizli 11.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29.12.2014 tarihli, 2014/148 Esas, 2014/1151 Karar sayılı dosyasında sanıklar …, … ve …’in savunma tanığı olarak alınan beyanlarında, … ile birlikte katılanın yanına gidip geçmiş olsun ziyaretinde bulunduklarını, ziyaret sırasında katılanın, “…’den para talep ettiğini, bu şekilde ancak ifadesini değiştireceğini” söylediğini, belirttikleri, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 04.09.2014 yerine 2014 yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
2. Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanıkların, … ile birlikte geçmiş olsun ziyareti için katılanın yanına gittikleri ve katılanın …’den para talep ettiğine ilişkin beyanlarının görülmekte olan alkollü araç kullanma ve suç üstlenmeye azmettirme davasının esasına ilişkin olmaması, ayrıca katılanın da sanıklarla görüştüğünü kabul etmesi karşısında; katılan vekilinin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.
3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 12.05.2016 tarihli kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri konusu dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 05.04.2023 tarihinde karar verildi.