YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/243
KARAR NO : 2023/15796
KARAR TARİHİ : 07.03.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Şikâyetçinin temyizi yönünden; şikâyetçinin usulüne uygun şekilde yapılan duruşma gününü bildirir davetiye tebliğine rağmen, duruşmalara gelmediği ve yöntemince kamu davasına katılmadığı tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin temyizi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. … Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2019/10089 Esas, 2020/14933 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 18.02.2020 tarihli 2019/9228 Esas, 2020/4621 Karar sayılı kararıyla başkaca nedenler yerinde görülmeyerek “…olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında TCK’nın 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,…” nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
C. … Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2020 tarihli ve 2020/85 Esas, 2020/130 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Şikâyetçinin temyizinin; yargılamadan haberdar edilmediği, sanığın atılı suçlardan cezalandırılması gerekirken hukuka aykırı olarak beraatine karar verildiği bu nedenlerle etkin soruşturma yapılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.
B. Sanık müdafiinin temyiz isteminin; kovuşturmanın genişletilmesi yönündeki taleplerinin gerekçe gösterilmeden reddedildiği, tanıkların yeniden dinlenilmesi gerektiği ve eksik soruşturma yapıldığı, mahkemenin mahkûmiyet gerekçesinde kovuşturma izninin sınırlarını aştığı, iddia konusu eylemin suç olmadığı, şikâyetçinin usulüne uygun olarak duruşmalara katılmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği bu nedenlerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, şikâyetçiye hitaben “Siz dilekçelerimi okumadan talebimi reddediyorsunuz, sizi reddediyorum, dosyamdan çekilin, terbiyesiz.” şeklinde sözler söyleyerek hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece olay tutanağı ve tanık beyanları dosya kapsamı ile birlikte değerlendirilerek sanığın şikâyetçiye hakaret ettiğine dair şüphenin olmadığı, buna karşın şikâyetçinin sanığa hakaret ettiğine dair dosyada delil bulunmadığı ancak sanığın aşamalarda şikâyetçi hakimin kendisini odasından kovduğu ve taleplerini gerekçesiz olarak dört kez reddettiği ve yine tartışmanın olduğu gün kendisine kaba davrandığına dair anlatımları gözetilerek sanığın üzerine atılı hakaret eylemini şikâyetçinin haksız fiiline tepki olarak işlediği kabul edilmiş ve sanığa ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Şikâyetçinin Temyizi Yönünden
Şikâyetçinin usulüne uygun şekilde yapılan duruşma gününü bildirir davetiye tebliğine rağmen, duruşmalara gelmediği ve yöntemince kamu davasına katılmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun’un 317 inci maddesi uyarınca müşteki …’nin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden
İncelenen dava dosyası içeriğine göre, Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile hükmün doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
A. Şikâyetçinin Temyizi Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik şikâyetçinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.03.2023 tarihinde karar verildi.