Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2023/91 E. 2023/1893 K. 11.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/91
KARAR NO : 2023/1893
KARAR TARİHİ : 11.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2014/475 Esas, 2016/809 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun

(5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.000 TL Adli Para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

2. Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2014/475 Esas, 2016/809 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2020/11232 Esas, 2020/14893 Karar sayılı kararıyla;
“a) Karar tarihinde Ceza İnfaz Kurumunda bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmayan sanığın, son celseye getirtilmeden ya da SEGBİS sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
b) Mağdur hakkında hüküm kurmaya elverişli Adli Tıp raporunun aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi lüzumu,
c) 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması..”
Nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin (son) cümlesi uyarınca ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2020/894 Esas, 2022/913 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdura yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (son) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin (son) cümlesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.000 TL Adli Para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Yangın Bar isimli eğlence mekanında garson olarak çalışan tanık G.O.’yu rahatsız etmesine sinirlenen sanığın iteklemek suretiyle merdivenlerden düşürdüğü mağduru hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Mağdur aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı ikrar etmiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiş, Uşak Adli Tıp Şubesinin 07.04.2021 tarihli raporunda, mağdurun hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralandığı tespitine yer verildiği anlaşılmıştır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımlarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2020/894 Esas, 2022/913 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.