YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17687
KARAR NO : 2023/44
KARAR TARİHİ : 16.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan açılan davada, Gaziantep 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2015/424 Esas, 2016/260 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 267 … maddesinin üçüncü fıkrası, 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci ve birinci fıkraları, 62 … maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 4 ay 20 … hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; herhangi bir hukuki sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık, 26.04.2015 tarihinde … Polis Merkezi Amirliğine başvurarak, katılanlar … ve …’ın iş yerine gelerek kendisinden bir televizyon almasını istediklerini, iş yerinde sandalyeleri sağa sola fırlattıklarını, boğazını sıkıp tehdit ve küfür ettiklerini, çekmecesinde bulunan yaklaşık 750 TL parasını aldıklarını iddia ederek şikayetçi olmuştur.
2. 26.04.2015 ve 27.04.2015 tarihli polis tutanaklarında sanığın iş yerinde yapılan kontrollerde herhangi bir dağınıklık, zorlama ya da kırık olmadığı tespit edilmiştir.
3. Sanık aynı … polis merkezine gelerek verdiği ifadesinde; gerçekte bu olayların yaşanmadığını, alkolün etkisi ile böyle ifade verdiğini söylemiştir.
4. Katılanlar … ve … hakkında “hakaret, birden fazla kişi tarafından birlikte yağma ve tehdit suçlarından olayın gerçekleştiğine dair soyut iddia dışında delil elde edilemediğinden Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar” verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği cihetle; yukarıda belirtilen maddi olgular karşısında; mahkemenin, suçun sübutu ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, verilen karar hukuka uygun bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2015/424 Esas, 2016/260 Karar sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2023 tarihinde karar verildi.