YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15271
KARAR NO : 2023/151
KARAR TARİHİ : 23.01.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ordu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 24.06.2016 tarihli ve 2016/1739 iddianame numarasi ile sanık hakkında çocukları dilencilikte araç olarak kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 229 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2018 tarihli hükmü ile sanık hakkında çocukları dilencilikte araç olarak kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 229 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 19.12.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik mağdur … vekili ile katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında çocukları dilencilikte araç olarak kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 229 uncu maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri fıkrası uyarınca 1yıl 15 … hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığı temyiz istemi, suçu işlemediğine dair suçun subütuna,
2. Katılan kurum vekilinin temyiz istemi ise, … cezanın üst hadden belirlenmesi gerektiği ve 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmaması gerektiğine,
ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1- Dava konusu olay,15.06.2016 tarihinde yapılan denetimlerde, sanık … …’ın yanında mağdureler … ve … ile birlikte yoldan geçen vatandaşlardan el açmak suretiyle para isteyerek çocuklara dilencilik yaptırdığı iddiasına ilişkindir.
2. 15.06.2016 tarihli tutanak ile mağdurların dilencilik yaptığının tespit edildiği anlaşılmıştır.
3. Mağdurların nüfus kayıt örneklerine göre suç tarihinde 18 yaşından … oldukları belirlenmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kabul edilmiş ancak sanığın eylemi iki mağdura karşı işlediği hususu gözetilerek sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesi gereği 5237 sayılı Kanun 43 üncü maddesinden ek savunma hakkı verilerek sanık hakkında … bir hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
Tüm dava dosyası kapsamı 15.06.2016 tarihli tutanak, mağdurlar ile tutanak tanıklarının beyanları birlikte değerlendirildiğinde sanığın suçu işlemediğine dair temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, katılan kurum vekilinin üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ve takdirin indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri ise Bölge Adliye Mahkemesi’ nin dava dosyasındaki bilgi ve belgeler ile uyumlu ve somut gerekçelere dayandırıldığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanması ve … ceza miktarı yönünden aynı Kanun’un 61 … maddesi yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 19.12.2018 tarihli kararında sanık ve katılan kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği,
Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2023 tarihinde karar verildi.