YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5466
KARAR NO : 2023/165
KARAR TARİHİ : 11.01.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ancak, sanığın temyiz dilekçesinde temyiz
sebeplerine yer verilmediği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanığın temyiz isteminin ise reddi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanık müdafiinin temyizine hasren inceleme yapılarak gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19/12/2019 tarihli ve 2019/102 Esas, 2019/407 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14/01/2021 tarihli ve 2020/182 Esas, 2021/47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, …’un sanıktan temin ettiği uyuşturucu madde karşılığında sanığa verdiği iddia edilen ilaçların 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında olup olmadıklarının araştırılarak, sonucuna göre … hakkında suç duyurusunda bulunulması ve sanık hakkında …’un suçunun ortaya çıkmasına yardım etme nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğu gerekçesiyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına,
2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
3. 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığının mahallinde keşif yapılarak belirlenmesi gerektiğine,ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan … ve ……’a uyuşturucu madde satılan yer ile Divanlı ….. arasındaki yürüme mesafesinin 34 metre olması ve …’a satılan maddenin eroin olması nedeniyle iki nitelikli halin birlikte gerçekleştiği gözetilerek, sanığın, kullanıcılara uyuşturucu madde sattığının kabulü ile mahkûmiyetine karar verilmiş; sanığın uyuşturucu madde satıcısı olduğunu belirttiği ….. hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi, …..hakkında ise başlatılan soruşturmanın halen derdest olması, sanığın tutuklu olması ve şartlarının oluşması halinde sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilebileceği hususları gözetilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 192 inci maddesinin üçüncü fıkrası uygulanmamıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan … ile sanığın üzerinde, …’un sanıktan satın aldığı uyuşturucu maddelerin karşılığında verdiği iddia edilen ilaçların olay tarihinde ele geçmediği anlaşılmakla, söz konusu ilaçların 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında olup olmadıklarının teknik bir yöntemle tespit edilmesinin mümkün olmaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan fiziki takipte, sanığın, haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan … ile …’a birer paket uyuşturucu madde verdiğinin görüldüğü, sanık ile kullanıcılar arasındaki para ve madde alışverişinin kovuşturma aşamasında tanık olarak dinlenen tutanak mümzilerinin beyanları ile doğrulandığı, kullanıcıların kendilerinde ele geçen uyuşturucu
maddeleri sanıktan aldıklarını beyan ederek sanığı teşhis ettikleri ve böylece sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıda belirtilen hususlar dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
A. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun’un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranıldığı,
B. İlk Derece Mahkemesince verilen hükümden sonra 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler nedeniyle, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu,
değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14/01/2021 tarihli ve 2020/182 Esas, 2021/47 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
A. Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına “…taksitlerden birinin ödenmemesi halinde kalan cezanın tümden tahsiline” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi,
B. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili paragrafta “…iptal kararından sonra oluşan durumuna” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişikliklere” ibaresinin yazılması,
Suretiyle, hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 5.
Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.01.2023 tarihinde karar verildi.