Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2021/5116 E. 2023/367 K. 19.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5116
KARAR NO : 2023/367
KARAR TARİHİ : 19.01.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I.HUKUKİ SÜREÇ
A.İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesi’nin, 23.10.2020 tarihli ve 2020/395 Esas, 2020/37 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/3676 Esas, 2021/49 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Yeterli delil bulunmadığına,
2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturucağına
3. Sanığın senelik ihtiyacı için ele geçen maddeleri toplu şekilde aldığı ancak delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın ismi, adresi, kullandığı 34 TH 0148 plaka sayılı aracı ile eşgal bilgileri verilerek uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin alınan ihbar üzerine, bahse konu aracın boş olarak park halinde, sanığın ise aracın yakınındaki çevrede görüldüğü; görevlilerce sanığın kaba üst yoklaması yapıldığı sırada
tedirgin hareketlerde bulunması üzerine, Cumhuriyet savcısından alınan arama emrine istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada sentetik kannobinoidlerin ele geçirildiği; ihbarın içeriği, sanığın geliri, ele geçen uyuşturucu maddenin miktarı gözetilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün, ele geçen madde miktarı gözetilerek 5237 sayılı Kanun’un 61. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi gerekirken bu değerlendirmenin yapılmadığı, ancak aleyhe istinaf olmadığından bu husus eleştirilip, suçta kullanıldığı anlaşılan hassas terazinin 5237 sayılı Kanun’un 54/1. fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken anılan Kanun’un 54/4. fıkrası uyarınca karar verildiği anlaşıldığından, hassas terazinin 5237 sayılı Kanun’un 54/4. fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmek suretiyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın ikametinde ele geçen suça konu uyuşturucu maddelerin kişisel kullanım miktarının çok üstünde olması ve tüm dosya kapsamından delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/3676 Esas, 2021/49 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2023 tarihinde karar verildi.