Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2021/5174 E. 2022/9601 K. 28.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/5174
KARAR NO : 2022/9601
KARAR TARİHİ : 28.12.2022

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29.03.2018 tarih ve 2017/334 E- 2018/77 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 15.04.2021 tarih ve 2018/2224 E- 2021/812 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu “Yaralı Türkü/Dedo” adlı albümün tüm mali haklarını Beşiktaş 7. Noterliği’nin 24.03.2014 tarihli devir sözleşmesi ile dava dışı Arma Müzik A.Ş.’den devraldığını ve davalı kurum nezdinde kayıt ve tescil ettirildiğini, davalı kurum tarafından gönderilen 24.03.2016 tarihli yazıda söz konusu albümün 2011 yılında Ağdaş Müzik Ltd.Şti. adına tescil edildikten sonra başka yapımcılara devredilmiş ise de Ağdaş Müzik firmasının bu albümü üçüncü kişilere devir yetkisi olmadığı, eser sahibi tarafından bu konuda bir yetki verilmediği iddiası karşısında devirlerin iptaline karar verildiğinin bildirildiğini, hukuka uygun olarak kayıt ve tescil edilen bir hakın mahkeme kararı olmadan iptal edilemeyeceğini ileri sürerek, davalı kurum kararının kaldırılmasını ve dava konusu albüme ilişkin eser işletme belgesinin müvekkiline ait olduğunun ve devir işleminin geçerli olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, mevzuat gereğince Ağdaş Müzik tarafından yapılan başvuru üzerine …’ın (…) eser sahibi ve icracı sanatçısı olduğu “Yaralı Türkü-Dedo” isimli müzik yapımına ilişkin 16.02. 2011 tarihli tescil belgesi düzenlendiğini, eser işletme belgesinin İstanbul 22 Noterliğince gerçekleştirilen sözleşme ile Bonus Müzik Prodüksiyona devredildiğini, eser sahibi ve icracı sanatçı olan …’ın kuruma verdiği dilekçe üzerine yapılan incelemede 27.01.2011 tarihli sözleşmenin devir hakkını içermediğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı üçüncü kişi … (…) ile Ağdaş Müzik Prodüksiyon Dağıtım ve Organizasyon Ltd. Şti. arasında söz konusu albüme ilişkin yapılan sözleşmenin devir hakkını içermediği, davalı kurumun eser işletme belgesini iptalinin yasal şartlarının oluştuğu, davalı kurumca yeterli inceleme yapılmaksızın eser işletme belgesi tescil edilmiş ise de 5846 sayılı Kanunda bu konuda davalı idareye bir sorumluluk öngörülmediği, mali bir hakkı yahut kullanma ruhsatını devre salahiyetli olmayan kimseden iktisap edenin, hüsnüniyet sahibi olsa bile himaye görmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, resen gözetilen sebeplerle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, Kurum kararının kaldırılmasına ilişkin talep idari işlem mahiyetinde bulunduğundan reddine, mali hak sahipliğinin tespitine ilişkin davanın davalı Kurum’un pasif husumet ehliyeti bulunmadığından HMK 114/d ve 115. maddeleri gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesi’nce verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi’nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK’nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.