Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2021/15740 E. 2022/9963 K. 26.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15740
KARAR NO : 2022/9963
KARAR TARİHİ : 26.12.2022

İNCELENEN KARARIN;
Mahkemesi :Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesi : Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2018 tarih ve 2017/379 – 2018/60 sayılı kararı
Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 221/4-son, 62, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği

ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;
1-Suç tarihinin temadinin kesildiği yakalama tarihi olan “21.10.2016” tarihi yerine gerekçeli karar başlığında “18/01/2017” olarak hatalı gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
2-Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen cezada uygulama yeri olmayan 3713 sayılı Kanunun 7/1. maddesinin atıf maddesi olarak gösterilmesi,
3-Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin aynı Kanunun 5/1. maddesi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4- Etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanan sanık hakkında TCK’nın 221/5. maddesi gereğince, 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine hükmolunmasına karar verilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen sebepten dolayı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5271 sayılı CMK’nın 303/1 maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan gerekçeli karar başlığında suç tarihine ilişkin “18/01/2017” ibaresi çıkarılarak yerine “21.10.2016” yazılması, hükmün birinci paragrafında yer alan “3713 sayılı TMK’nın 7/1 maddesi yollamasıyla” ibaresinin çıkartılması, ikinci paragrafından “3713 sayılı TMK’nun 5 maddesi” ibaresi çıkarılarak yerine “3713 sayılı TMK’nun 5/1. maddesi” ibarelerinin yazılması, hükmün altıncı paragrafından sonra gelmek üzere “Etkin pişmanlıktan yararlanan sanık hakkında TCK’nın 221/5. maddesi uyarınca 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.