YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1174
KARAR NO : 2023/2
KARAR TARİHİ : 11.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 ncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 nci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 nci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığa tebligat yapılamadığından 1412 sayılı Kanun’un 310 ncu maddesi gereği 30.09.2016 tarihli temyiz dilekçesine göre temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2012 tarihli ve 2011/509 Esas, 2012/449 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında suçluyu kayırma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 283 ncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca hükmolunan 5 ay hapis cezasının 5271 sayılı Kanun’un 231 nci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 09.07.2012 tarihinde kesinleşmiştir.
2. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde kasten … bir suç işlemesi nedeniyle … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/241 Esas, 2015/533 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Esas No : 2021/1174
… 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/114 Esas, 2016/517 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, 5237 sayılı Kanunu’nun 283 ncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 ncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri;
1. Kararın eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak verildiğine,
2. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
3. Suçun sübut bulmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra hükmün açıklanmasını gerektiren koşulların varlığının tespiti bakımından sanık adına “Denetim süresi içinde kasten … bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, duruşma açılmasını müteakip, gelmediği takdirde duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına ilişkin” ihtarını içeren meşruhatlı davetiyenin çıkarılıp tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bunun yerine, sanığın bilinen adresine yapılan meşruhatlı davetiyede “Mazeretiniz olmadığı halde duruşmaya gelmediğinizde CMK 176/2 uyarınca zorla getirileceğiniz, CMK 206/1 maddesi uyarınca delillerin ortaya konulmasına başlanacağı; CMK 98/3 gereğince hakkınızda yakalama emri düzenlenebileceği ihtar olunur.” şeklinde şerh düşülmüştür. Bu suretle, Mahkemece çıkarılan meşruhatlı davetiyenin usulüne uygun olmadığı belirlenmiştir. Bu itibarla, sanığın yokluğunda yargılama yapılarak hüküm açıklanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 195 … maddesine aykırı davranılmıştır.
2. Sanık, hükmün açıklanmasına sebebiyet veren ihbara konu ilamda, suç tarihinde uzlaştırmaya tabi olmayan 5237 sayılı Kanun’un 151 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen mala zarar verme suçundan mahkum olmuştur. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli hükmünden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 ncü maddesi ile değişik, 5271 sayılı Kanun’un 253 ncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, 5237 sayılı Kanun’un 151 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen mala zarar verme suçu uzlaştırma kapsamına alınmıştır. Bu nedenle ihbara konu suça ilişkin Mahkemesince uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılıp sonucuna göre açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde belirtilenler dışında başkaca yönleri incelenmeyen … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/114 Esas, 2016/517 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle 1412 sayılı Kanun’un 321 nci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.01.2023 tarihinde karar verildi.