YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18117
KARAR NO : 2023/172
KARAR TARİHİ : 23.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Vakfıkebir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 24.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sonuç olarak 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; suçun sübutuna, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ve somut bir nedene dayanmayan diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İncelemeye konu olay; katılan …’ın diğer katılanlar tarafından para karşılığı … kişilere istismar ettirildiğinden bahisle, sanığın BİMER’e ihbar e-mail’i göndermesi, katılanlar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan soruşturma başlatılması ve somut, inandırıcı delil bulunmaması gerekçesiyle katılanlar hakkında başlatılan soruşturmada takipsizlik kararı verilmesine ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1.Sanığın aynı müracaat ile katılanlara yönelik gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle, hakkında hükmolunan cezadan 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası yollaması ile aynı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümlerine göre arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Sanık tarafından BİMER’e gönderilen 29.10.2014 tarihli ihbar e-maili, katılanların anlatımı ile haklarında verilen 04.11.2014 takipsizlik kararı ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2023 tarihinde karar verildi.