YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6023
KARAR NO : 2023/15864
KARAR TARİHİ : 08.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteğinin, tanık …’ın ifadelerinde sanığın hakaret ettiğini duyduğunu belirttiği hususunun Mahkemece gözetilmediğine, vesaire, yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü eşiyle beraber tıp merkezine giden katılanın, eşinden kan alan görevlinin eldiven takmadığını tıp merkezinin sahibi olan sanığa anlatmak için odasına gittiğinde sanığın katılana “…gerizekalılar.” şeklinde hakaret ettiği iddiası ile kamu davasının açıldığı belirlenmiştir. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, olayın tarafsız tanığı olmayıp dinlenen iki tanığın da farklı beyanlarda bulunduğu sanığın atılı suçu işlediği konusundaki şüphenin kesin delillerle giderilemediği ve sanığın cezalandırılmasına yeter derecede kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği kanaati ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği belirlenmiştir.
2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönünde savunma yaptığı, tanık …’nin soruşturma ve kovuşturma aşamalarında sanık savunmasını destekleyen beyanlarda bulunduğu anlaşılmıştır.
3. Müşteki ve tanık …’nün, soruşturma ve kovuşturma aşamalarında oluşa ilişkin istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımlarının bulunduğu belirlenmiştir.
4. Kovuşturma aşamasında olayın savcı huzurunda alınan ifadesinde anlattığı gibi olduğunu beyan eden tanık …’nun, 28.01.2015 tarihli savcı huzurunda alınan beyanında “….’gerizekalı’ dediğini de duydum.” şeklinde anlatımda bulunduğu belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Soruşturma ve kovuşturma aşamalarında dinlenen tanık …’nun Olay ve Olgular başlığı altında (4) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen anlatımlarına neden itibar edilmediği gerekçeli kararda Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.03.2023 tarihinde karar verildi.