YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9752
KARAR NO : 2023/1911
KARAR TARİHİ : 11.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/663 Esas, 2016/392 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 23.09.2020 tarihli ve 2020/8737 Esas, 2020/11502 Karar sayılı kararı ile, “basit yargılama usulünün değerlendirilmesinin zorunlu olması, fazla ceza tayini, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, hak yoksunluları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/383 Esas, 2021/798 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a,e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, haksız tahrik indirimine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, vesaireye ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Mağdur ile sanığın resmi nikahlı evli oldukları, olay tarihinde ailevi nedenlerden dolayı tartışma çıktığı, sanığın pense ile mağdura vurmak suretiyle yaraladığı olayda, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.
3. Mağdur hakkında Nevşehir Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 20.07.2015 tarihli genel adli muayene raporunda, vücudundaki yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu belirtilmiştir.
4. Mağdur ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın eylemine uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, mağdurdan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik indirimi uygulanmamasının isabetli olduğu, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun belirlendiği, Mahkemece yerinde, yeterli ve kanunî gerekçe ile lehe hükümlerin (5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun’un 51 inci maddesi uyarınca erteleme ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması) uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/383 Esas, 2021/798 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.04.2023 tarihinde karar verildi.