YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10853
KARAR NO : 2023/1814
KARAR TARİHİ : 10.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/247 Esas, 2016/112 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (a) ve (e) bentleri, 62 nci maddesi birinci fıkrası, 58 inci
maddesi altıncı ve yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/247 Esas, 2016/112 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 15.10.2020 tarihli ve 2020/9059 Esas, 2020/13784 Karar sayılı kararı ile dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, tekerrüre esas alınan ilamın uzlaşma kapsamında kalması nedeniyle uzlaştırma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığının araştırılması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2021/228 Esas, 2021/314 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (a) ve (e) bentleri, 62 nci maddesi birinci fıkrası, 58 inci maddesi altıncı ve yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Mağdur ile sanığın kardeş oldukları, olay tarihinde birlikte alkol aldıkları daha sonra Gülnar çarşı merkezine geldikleri, mağdurun sanıktan alacağı olan 20 TL’yi istemesi üzerine aralarında tartışma çıktığı, sanığın yerde bulduğu bir taş ile mağduru yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir.
3. Mağdur soruşturma aşamasında alınan beyanında sanığın kendisini yaraladığını beyan ederek şikâyetçi olmuştur.
4. Mağdur hakkında tanzim olunan adlî muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlike sokmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.
5. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 15.10.2020 tarihli ve 2020/9059 Esas, 2020/13784 Karar sayılı bozma ilamına uyularak, basit yargılama usulü uygulanmış ancak hükme sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine genel hükümlere göre yargılama yapılarak karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu
olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2021/228 Esas, 2021/314 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.04.2023 tarihinde karar verildi.