YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8245
KARAR NO : 2023/3188
KARAR TARİHİ : 25.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Özel belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık … müdafinin sanık … hakkındaki beraat hükmünü vekalet ücreti yönünden, katılan … vekili ve Cumhuriyet savcısının ise sanıklar …, … ve … hakkındaki beraat hükümlerini temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2014/671 Esas, 2016/203 Karar sayılı
kararı ile sanıklar …, … ve … hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık … müdafinin temyiz isteği; vekalet ücretine ilişkindir.
2.Katılan … vekilinin temyiz isteği; sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerine, eksik inceleme ile karar verildiğine, beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
3. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki oluştuğuna bu yönüyle kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanıklar …, … ve …’nın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanıklar …, … ve … hakkında zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıklar … ve …’nun 09.12.2014 tarihli sorguları olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2014/671 Esas, 2016/203 Karar sayılı kararına yönelik sanık … müdafii, katılan … vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar …, … ve … hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.