Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2022/11650 E. 2023/2936 K. 12.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11650
KARAR NO : 2023/2936
KARAR TARİHİ : 12.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR :Tefecilik, 213 sayılı Kanun’a aykırılık (sahte belge düzenlemek), 5464 sayılı Kanun’a aykırılık (gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenleme)
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

Sanıklara yüklenen ve 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun (5464 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinde tanımlanan “gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenleme” suçundan dolayı doğrudan doğruya zarar görmeyen Maliye Hazinesinin, bu suç yönünden kamu davasına katılma … ve hükümleri temyiz etme yetkisi bulunmadığı anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında tefecilik ve 213 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarından, sanık … hakkında ayrıca 5464 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2014 Tarihli ve 2013/181 Esas, 2014/641 Karar Sayılı Kararı İle
A. Sanık … hakkında tefecilik yapmak, 213 sayılı Kanun’a aykırılık ve 5464 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,
B. Sanık … hakkında,
1. 213 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,
2. Tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 241, 43, 62, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,
3. 5464 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan 5464 sayılı Kanun’un 36, 5237 sayılı Kanun’un 43, 62, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık …’ın tefecilik, 213 sayılı Kanun’a aykırılık ve 5464 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarını işlediğinin sabit olduğuna; sanık … hakkında mahkûmiyet kararı verildiği hâlde katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna,
2. Sanık … müdafiinin temyiz isteği; varsayım üzerine eksik incelemeyle karar verildiğine, beraat yönünde karar verilmesi gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına,
İlişkindir.

III. GEREKÇE
A. Sanıklar Hakkında 5464 sayılı Kanun’a Aykırılık Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden
Sanıklara yüklenen “gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenleme” suçundan dolayı doğrudan doğruya zarar görmeyen Maliye Hazinesinin, bu suç yönünden kamu davasına katılma … ve hükümleri temyiz etme yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Hakkında Tefecilik ve 213 sayılı Kanun’a Aykırılık Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Katılan Vekili ve Sanık … Müdafiinin Temyizleri İle Sanık … Hakkında 5464 sayılı Kanun’a Aykırılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık … Müdafiinin Temyizi Yönünden
1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve 5464 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesi uyarınca belirlenecek cezaları türleri ve üst haddine göre aynı 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 07.11.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
A. Sanıklar Hakkında 5464 sayılı Kanun’a Aykırılık Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2014 tarihli ve 2013/181 Esas, 2014/641 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Hakkında Tefecilik ve 213 sayılı Kanun’a Aykırılık Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Katılan Vekili ve Sanık … Müdafiinin Temyizleri İle Sanık … Hakkında 5464 sayılı Kanun’a Aykırılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık … Müdafiinin Temyizi Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2014 tarihli ve 2013/181 Esas, 2014/641 Karar sayılı kararına yönelik yönelik sanık … müdafii ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.