YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/255
KARAR NO : 2023/2610
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura kullanma
HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2014 tarihli ve 2013/178 Esas, 2014/239 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin b cümles, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2014 tarihli ve 2013/178 Esas, 2014/239 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 02.12.2020 tarihli ve 2017/2327 Esas, 2020/6976 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma ile hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2020/602 Esas, 2022/589 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun’un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suça konu faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle 25.01.2009 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle .İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2020/602 Esas, 2022/589 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.