YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4876
KARAR NO : 2023/429
KARAR TARİHİ : 07.02.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/77 E., 2015/824 K.
SUÇLAR : Vergi usul kanununa muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık …, katılan vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412
sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2015 Tarihli ve 2014/77 Esas, 2015/824 Karar sayılı kararı ile;
1. Sanıklar … ve … haklarında 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Sanık … hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin sanıklar … ve … hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteği; vergi suçu ve vergi tekniği raporlarında yer alan tespitler, bunlara ilişkin belge, bilgi, faturalar ve karşıt inceleme tutanakları ile sanıkların yüklenen suçu işlediklerinin sabit olduğuna, cezalandırılmaları gerektiğine ve re’sen gözetilecek nedenlerle beraat hükümlerinin bozulması taleplerine ilişkindir.
2. Sanık …’ın hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteği; hükmün eksik inceleme ile verildiğine, usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Selçuk Vergi Dairesinin 96..76 vergi numaralı mükellefi, … hakkında yapılan vergi incelemesi neticesinde, anılan mükellefin mükellefiyet tesis ettirdiği tarihten itibaren 2013 takvim yılında düzenlemiş olduğu tüm faturaların sahte olduğu, sahte fatura ticareti yapmak dışında gerçek bir faaliyetinin bulunmadığı, mükellefin muhasebecisi … ve çalışanı …’ın ise gerçek durumu yansıtmayan beyannameler vermek suretiyle mükellefin sahte fatura ticareti faaliyetine iştirak ettikleri tespitleriyle Vergi Suçu ve Vergi Tekniği Raporu düzenlenerek, mükellef sanık … hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367 nci maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme, sanıklar … ve … hakkında ise 2013 takvim yılında sahte fatura düzenlemeye iştirak suçlarından verildiği anlaşılmıştır.
2. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 10.01.2014 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367 nci maddesine göre dava şartı olan mütalaaya uygun olarak sanıklar hakkında, 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve bu suça iştirak suçlarından dava açıldığı anlaşılmıştır.
3. Mükellefin, mükellefiyeti tesis ettirdiği tarihten kısa süre sonra defter, kayıt ve belgelerin istenmesi üzerine iş yerini kira borcunu ödemeden habersizce terk etmesi, yasal defter tasdiki bulunmaması, defter ve belgelerine ulaşılamaması, gerçek bir giderinin ve mal alımının bulunmaması, mükellefe hiç kimsenin mal satışı yaptığı yönünde BS bildirimi bulunmadığı halde beş ay gibi kısa sürede KDV hariç 11.142.964,00 TL tutarında fatura düzenlemiş olması, yüksek cirosuna rağmen işçi çalıştırmaması, depo ve nakil vasıtası olmaması, vergi borçlarını ödememesi veya sembolik tutarda ödenecek vergi çıkması, beyannamelerinde düzenlediği faturaların büyük kısmını beyan dışı bırakması, faturaların bir kısmının düzenlenme tarihinin basım tarihinden önce olması, fatura düzenlediği mükelleflerin hiçbirinden faturalarda yazılı malların satışından doğan bir tahsilatının bulunmaması nedenleriyle gerçek bir faaliyetinin bulunmadığı, sahte belge düzenlediği anlaşılmaktadır.
4. Mükellefin fatura düzenlediği kullanıcı mükellefler hakkında yapılan karşıt incelemelerde, faturaların bir kısım mükelleflere seri ve sıralı şekilde aynı mal ve miktara yönelik düzenlendiği, bir kısmının basım ve sanık … tarafından matbaadan teslim alınma tarihinden öncesine ilişkin düzenlendiği, kullanıcı mükelleflerin yetkililerinin beyanlarına göre mükellefe faturalar nedeniyle henüz hiçbir ödeme gerçekleştirilmediği, faturaların alınması konusunda başkaca kişilerin aracı olduğu tespit edilmiştir.
5. Muhasebeci …’ın vergi incelemesi üzerine ibraz ettiği tasdiksiz normal kağıda dökülmüş işletme defteri ve beyannamelerine göre mükellefin giderlerinin, alışlarının ve mal aldığını bildirdiği mükelleflerin incelenmesinde, mükellefin ulaşım, işçi, elektrik, su, doğalgaz ve benzeri gider kaydının bulunmadığı, mükellefin alış kayıtları içerisinde yer alan ve KDV dayanağının bir kısmının dayanağını teşkil eden faturaların düzenleme tarihinin matbaa basım tarihlerinden önce olduğu ve haklarında sahte fatura düzenleme suçundan raporlar bulunan mükelleflerden olduğu tespitleriyle gerçek bir mal ve hizmet alışının olmadığı belirlenmiştir. Vergi incelemesi sırasında sanık tarafından düzenlenen faturaları kullanan Mazlum Yakacak Maddeleri LTD. ŞTİ yetkilisinin, yüksek tutarda vergi ödememek amacıyla mükelleften gerçekte alışı olmadığı halde sahte faturaları kullandığı yönünde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.
6. Sanık …’ın mükellefin muhasebecisi olduğu, sanık …’ın sanık …’un yanında çalıştığı, … ile muhasebecilik sözleşmesini …’ın bilgisi dahilinde …’ın imzaladığı, yapılan inceleme ve tespitlere göre sanık …’ın, yapılan yoklamalarda iş yeri adresinde bulunamadığı, beyannamelerinde bildirdiği telefon numaralarından ulaşılamadığı, mükellef hakkında istenen bilgileri geç verdiği, mükellef yasal defter tasdik ettirmemiş olduğu halde mükellefin defterini bilgisayar ortamında tutup beyannamelerini verdiği, defterini tutmasına ve beyannamelerini vermesine rağmen mükelleften tahsilat yaptığına dair bir kaydın bulunmadığı gibi ifadesinde de tahsilat yapmadığını beyan ettiği, defterini tuttuğu mükellefe hiç kimsenin satış yapmamış olmasına rağmen düşük tutarda ödenecek KDV gösterdiği, önceki tarihli verdiği beyannamelerde sonradan bastırılan belgelere dayanarak indirilecek KDV beyan ettiği, hasılat kayıtlarında mükellefin düzenlediği faturaların çok az kısmını kayıtlara alıp çoğunu almadığı, kayda aldığı faturaların bir kısmı üzerinde de belirtilen kişi ve gerçek tutarlardan farklı kişilere ve beyanlara yer verdiği ve sanık … ile birlikte … tarafından adına sahte fatura düzenlendiği tespit edilen mükelleflerin ve yine … tarafından sahte fatura düzenlenen mükelleflere sahte fatura düzenleyen mükelleflerin de arasında olduğu çok sayıda sahte fatura düzenleyicisi mükellefin de muhasebecisi olduğu tespit edilmiştir. Mükellefe ilişkin bütün işlemleri …’ın bilgisi dahilinde …’ın yaptığı alınan ifadelerden anlaşılmıştır.
7. Yukarıdaki belirtilen tespitlerin dayanağını oluşturan vergi incelemesi kayıtları, sanık ifadeleri, yoklama tutanakları, karşıt inceleme tutanakları, faturalar ile vergi tekniği ve vergi suçu raporları dosya arasında bulunmaktadır.
8. Sanık … savunmasında, düzenlediği faturaların gerçek alım satıma ilişkin olduğunu, sanıklar … ve … savunmalarında, mükellefin muhasebe işlerini yürüttüklerini, düzenlenen faturalarla ilgilerinin olmadığını, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığını bilmediklerini beyan ederek suçlamaları reddetmiştir.
9.Mahkemece aldırılan 29.06.2015 tarihli bilirkişi raporunda, mükellef … ‘ın gerçek bir faaliyetinin bulunmadığı, düzenlediği faturaların sahte olduğu, sanıklar … ve …’ın ise sanık …’ın sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiğine dair somut delil olmadığının belirtildiği görülmüştür.
10. Mahkemece 29.06.2015 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak sanık …’ın sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyetine, sanıklar … ve …’ın ise savunmalarının aksine mahkumiyetlerine yeterli delil elde edilemediğinden beraatlerine ilişkin temyize konu hükümler kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanık … Hakkında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1. Olay ve Olgular başlığı altında 3, 4 ve 5 numaralı bentlerde yazılı deliller ve tüm dosya kapsamına göre yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği ve unsurları itibariyle oluştuğu bu yönde bir eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Ancak; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nın 7 nci maddesinin ikinci fıkrasında gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
B. Sanıklar … ve … Hakkında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
1. Olay ve Olgular başlığı altında 3, 4, 5 ve 6 numaralı bentlerde yazılı deliller ve tüm dosya kapsamına göre, mesleki gereklilik olarak şirket beyannamelerini imzalayan ve beyannamelerde yer alan bilgilerin defter kayıtlarına uygun olup olmadığını denetlemekle yükümlü olan ve mükellefin düzenlediği sahte faturaları kullanan bir kısım mükelleflerin de muhasebe işlerini yürüten sanıkların, yasal defterlerini tasdik ettirmeyen, adresinde bulunmayan, geriye dönük tarihli fatura düzenleyen ve muhasebe ücreti ödemeyen mükellefin sahte fatura düzenlediğini harici araştırma yapmadan bilebilecek bir konumda oldukları ve 6 numaralı bentte ayrıntıları yazılı gerçek durumu yansıtmayan birçok işlemi gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında sahte fatura düzenleme suçuna iştirak ettikleri gözetilerek mahkumiyetleri yerine eksik inceleme ile ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak beraatlerine karar verilmesi,
2. Sanıklara yüklenen suçların sübutu halinde, 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2015 tarihli ve 2014/77 Esas, 2015/824 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık …’ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.02.2023 tarihinde karar verildi.