YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8073
KARAR NO : 2023/15756
KARAR TARİHİ : 07.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, cinsel taciz

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret ve cinsel taciz suçlarından açılan kamu davalarında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; katılanın sanığı tanımıyor olması, bu suretle aralarında husumet veya iftira atmasını gerektirir bir durumun söz konusu olmaması, sanığın soruşturma evresinde Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından alınan savunması ile kovuşturma evresinde mahkemece alınan savunmalarının birbiriyle ve oğlu olan tanık … beyanı ile tamamen çelişkili olması, sanığın hayatın olağan akışına uygun olmayan savunması ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, samimi ve tutarlı şikâyetçi beyanı ve bunu doğrulayan BTK kayıtları doğrultusunda sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken ve gerekmesi halinde Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.05.2014 tarih 2013/12565 E. 2014/11367 K. sayılı ilamı doğrultusunda sanığa ait ses örneklerinin alınarak şikâyetçiye teşhis ettirilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve esas yönünden Kanun’a aykırı bulunduğundan kararın bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Sanığın yargılama konusu hakaret ve cinsel taciz eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
B. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 13.01.2015 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.03.2023 tarihinde karar verildi.