YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3969
KARAR NO : 2023/16126
KARAR TARİHİ : 15.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan … vekilinin temyiz isteğinin; kira borcunun ödenmesinde gecikmenin haksız fiil hali olmadığına ve sanık nezdinde ağır haksız tahrik unsurlarının oluşmasına sebebiyet vermediğine, aksinin kabulünün hakkaniyete aykırı sonuçlar doğuracağına, hatalı hukuki nitelendirme ve değerlendirme ile karar verildiğine, vesaire, yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın olay günü kiracısı olan katılan …’ın iş yerine gelerek ” Buradan çık git defol or… çocuğu, senin ağzına sı… ” şeklinde hakarette bulunduğu iddiası ile kamu davasının açıldığı; Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, katılan …’ın kira borçlarını elektrik ve su faturalarını ödememesinin sanığın üzerinde ağır tahrik oluşturduğu ve haksız fiil teşkil ettiği bu nedenle hakaret ettiği kanaatine varıldığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği belirlenmiştir.
2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönünde savunma yaptığı anlaşılmıştır.
3. Katılan … kovuşturma aşamasında sanık sürekli iş yerine gelip kendisini ve çalışanları rahatsız ettiği, hakaret ettiği, kimsenin çalışamadığı, bir ay önce iş yerini kapatmak zorunda kaldığı için üç dört kira ödemediğine yönelik beyanda bulunmuştur.
4. Tanık …’nin kovuşturma aşamasında sanığın …’ın hem kirayı hem faturaları ödemediğini, elektrik aboneliği sanığın üzerine olduğundan sanığın ödemeyi yaptığını, olay günü de faturaların ödememesi nedeniyle kavga çıktığını beyan ettiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanık savunması, katılan … ve tanık …’nin beyanları karşısında, Mahkemece sanık hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan … vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan … vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.03.2023 tarihinde karar verildi.