YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7935
KARAR NO : 2023/1068
KARAR TARİHİ : 15.03.2023
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2022 tarihli ve 2022/44 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları ile 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.
2. … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/1562 Esas, 2022/1337 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (i) bendinin uygulanması ve teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi gerekçeleri ile bozma görüşü ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;
1. Eksik incelemeye, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Sanığın öldürme kastının bulunmadığına ve suçun taksirle işlendiğinden bahisle suç vasfına ve gönüllü vazgeçmeye,
3. Lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Olay günü sanığın, mağdurun taksi şoförü olarak çalıştığı durağa geldiği ve burada mağdurun cep telefonu ile görüşme yaptığı sırada telefonla birlikte kaçmaya başladığı, mağdurun da sanığın peşinden gittiği, sanığın yere düşmesi üzerine mağdurun telefonunu geri aldığı ve; “Hiç utanmıyor musun, ben sana yardımcı olmaya çalışıyorum, sen benim telefonumu çalmaya çalışıyorsun!” dediği, bu esnada sanığın ayağa kalkıp; “Arkamdan neden geldin?” diyerek üzerinde bulunan bıçağı çıkartıp mağduru karın ve göğüs bölgesinden iki bıçak darbesi ile hayatî tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı, tanığın bağırması üzerine sanığın olay yerinden kaçtığı anlaşılmıştır.
2. Sanığın ikrar içeren savunması, mağdurun beyanları, tanık anlatımları, adlî muayene raporları, teşhis ve görüntü inceleme tutanakları ile diğer tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.
3. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmalara ilişkin olarak … Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 07.12.2021 tarihli adlî muayene raporunda;
“Batında umblikal bölgede 5 cm civarı kesi, bağırsak ve omentum dışarıda, sağ göğüs 5. kaburga aralığında 5 cm civarında kesi olduğu, acil ameliyata alındığı, batına nafiz, ince barsak kesisine neden olan yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu,”
Görüşlerini içerir adlî muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Eksik İnceleme ve Beraat Kararı Talebi Yönünden
Mağdurun beyanları ile uyumlu adlî rapor içeriği, sanığın ikrarı, tanık anlatımları ve teşhisi, Dairemizce de izlenen kamera kayıtları ile sanığın eyleminin sübuta erdiği, eksik incelemenin söz konusu olmadığı belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Suç Vasfı (öldürme kastı ve taksir) ile Gönüllü Vazgeçme Yönünden
Olayda kullanılan aletin niteliği, hedef alınan vücut bölgeleri, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun yaralanmasının niteliği, sanığın eylemine kendiliğinden son vermemesi karşısında suçun taksirle işlenmeyip sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden ve yine sanığın suçun icra hareketlerinden gönüllü olarak vazgeçmemesi, tanığın bağırması üzerine olay yerinden kaçması, mağdurun olaydan sonra kendi imkanları ile hastaneye giderek tedavi olması, sanığın suçun tamamlanmasını veya neticenin gerçekleşmesini önleyemeye yönelik herhangi bir davranışının bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükümlerinin de uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
C. Lehe Hükümler Yönünden
Netice ceza miktarı itibariyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ya da seçenek yaptırımlara çevirme hükümlerinin uygulanamayacağı, somut olayda mağdurun telefonunu alıp kaçmak suretiyle ilk haksız hareketin sanıktan gelmesi nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin de uygulanma koşullarının oluşmadığı, Mahkemece takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması yönünden de yasal ve yeterli gerekçe gösterildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
D. Tebliğname (Nitelikli Hal ve Teşebbüs İndirimi) Yönünden
a) Ayrıntıları Olay ve Olgular kısmında açıklandığı şekilde gerçekleşen olayda, sanığın, mağdurun telefonunu alıp kaçtığı sırada yere düşmesi, mağdurun peşinden gidip telefonunu geri alması üzerine hırsızlık eylemini tamamlayamamasına sinirlenen sanığın “neden arkamdan geldin” demek suretiyle mağduru bıçaklaması karşısında, sanığın bir suçu işleyememekten dolayı duyduğu infialle eylemini gerçekleştirmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (i) bendindeki nitelikli halin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
b) Sanığın eylemi neticesinde mağdurun Olay ve Olgular başlığı altında (A-3) paragrafında ayrıntıları belirtilen raporda ifade edildiği üzere yaralandığı olayda, sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar ceza indirimi öngören 5237 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek alt ve üst sınır arasında makul bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 11 yıl hapis cezası belirlenerek eksik cezaya hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine ancak; gerekçe bölümünde yer alan (D) paragrafında açıklanan nedenlerle nitelikli hâl ve teşebbüs indirimi yönünden hukuka aykırı bulunan … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/1562 Esas, 2022/1337 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Temyiz edenin sıfatı gözetilerek 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının DİKKATE ALINMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.03.2023 tarihinde karar verildi.