YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/9347
KARAR NO : 2023/774
KARAR TARİHİ : 20.02.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/58 E., 2015/100 K.
SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Hilvan Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2013 tarihli ve 2013/77 Esas, 2013/318 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı Kanun’un 165 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasına mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 25.11.2013 tarihinde kesinleşmiştir.
2. Sanığın Gaziantep 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/332 Esas, 2014/448 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 24.01.2014 tarihinde işlediği, hakaret, tehdit ve cinsel taciz suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararların kesinleşmesi üzerine iş bu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.
3. Hilvan Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2015/58 Esas, 2015/100 Karar sayılı kararı ile Hilvan Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2013 tarihli ve 2013/77 Esas, 2013/318 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak; sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri yarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyet ile hak yoksunluklarına; suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı Kanun’un 165 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasına mahkûmiyet ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.11.2019 tarihli ve 11-2015/276684 numaralı tebliğnamesi ile sanığın suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkûmiyetine ilişkin hükmün onanmasına; resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetine ilişkin hükmün ise bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, hakkında yeterli araştırma yapılmadan mahkûmiyet hükümleri kurulduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Suç tarihinde sanığın sevk ve idaresinde bulunan 63 HB 980 plakalı motosiklet üzerinde yapılan kontrolde, plakanın sahte olup trafikte kayıtlı herhangi bir araca ait olmadığı, motosikletin plakasının gerçekte 63 YB 388 olduğu ve çalıntı kaydının bulunduğu; sanığın çalıntı olduğunu bilerek satın aldığı motosikleti, sahte plaka ile kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik ve suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarını işlediği iddia ve kabul olunmuştur.
2. Sanık aşamalarda alınan savunmalarında; suç tarihinden yaklaşık 1 yıl kadar önce motosikleti üzerindeki plaka ile birlikte Şanlıurfa ilinde bulunan motosiklet pazarında tanımadığı bir kişiden 700,00 TL karşılığında satın aldığını, ruhsatının bulunmadığını, çalıntı olduğunu bilmediğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemiştir.
3. Adli Emanetin 2013/24 sırasında muhafaza altına alınan plaka üzerinde, aldatıcılık niteliği yönünden herhangi bir inceleme yapılmamıştır.
4. Soruşturma aşamasında tanık olarak bilgisine başvurulan Ş.B.; suç tarihinden yaklaşık bir yıl önce sanığı ilk kez suça konu motosiklet ile gördüğünü, sanığın kendisine yeni aldığını söylediğini, plakasını hatırlamadığını ve motosikleti nereden, kimden, ne şekilde aldığını bilmediğini beyan etmiştir.
5. Hilvan Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2015/58 Esas, 2015/100 Karar sayılı kararı ile iddia, savunma, katılan ve tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek; resmi belgede sahtecilik ve suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından sanığın mahkûmiyetine dair temyiz incelemesine konu işbu karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın savunması ve dosya kapsamında elde edilen diğer deliller dikkate alındığında, yeterli araştırma yapılmadan atılı suçlardan mahkûmiyet hükümleri kurulduğu ve lehe hükümlerin uygulanmadığı yönündeki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Sanık Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden:
a. Sanığın sahte plaka kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; suç tarihinden önce yürürlükte bulunan 18.07.1997 tarihli ve 23053 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 30 uncu maddesine göre; tescil plakalarında, işlemi yapan tescil kuruluşu ile plaka basım işlemini gerçekleştiren kuruluşun mühürlerinin bulunmasının, anılan maddede 09.09.2011 tarihli ve 28049 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Yönetmelik’in 3 üncü maddesiyle yapılan değişiklikle de, bu tarihten itibaren yalnızca plaka basım işini gerçekleştiren kuruluşun mührünün bulunmasının zorunlu olduğu hususu ile belgelerde sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu nazara alınarak; Adli Emanetin 2013/24 sırasında kayıtlı suça konu plaka üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması ile duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle özellikleri tutanağa geçirilip soğuk mühür izininin olup olmadığı, yasal unsurları taşıyıp taşımadığı ve aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığı gerekçeli kararda tartışılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeyle sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı bulunmuştur.
b. Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerekli görülmüştür.
2. Sanık Hakkında Suç Eşyasının Satın Alınması veya Kabul Edilmesi Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
24.10.2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresi eklenmiş olup, anılan Kanun maddesinde yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının düzenlendiği dikkate alınarak; somut olayda, resmi belgede sahtecilik suçunun mağdurunun “kamu”, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun mağdurunun ise “katılan” olduğu, bu itibarla atılı suçların mağdurlarının farklı olduğu değerlendirilmekle; hükümden sonra 24.10.2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan “suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi” suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun’un 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usullere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hilvan Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2015/58 Esas, 2015/100 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.02.2023 tarihinde karar verildi.