YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/10093
KARAR NO : 2023/10191
KARAR TARİHİ : 26.04.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hüküm; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bayburt Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2011 tarihli ve 2011/813 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi, inceleme dışı hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca , cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.
2. Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2012 tarihli ve 2011/142 Esas, 2012/148 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi uyarınca uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, aynı Kanunun sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıl denetim süresi belirlendiği, bu kararın 10.04.2012 tarihinde kesinleştiği, inceleme dışı hakaret suçu bakımından ise şikayet yokuluğu sebebiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.
3. Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2014 tarihli ve 2014/513 Esas, 2014/557 Karar sayılı kararı ile; sanığın denetim süresi içerisinde 13.03.2014 tarihinde işlediği alenen hakaret suçu nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 125 nci maddesinin birinci ve dördüncü maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilerek anılan kararın 26.12.2014 tarihinde kesinleşmesi üzerine iş bu dosyaya ihbar edildiği anlaşılmıştır.
4. İhbar üzerine Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2015 tarihli ve 2015/141 Esas, 2015/227 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasına ve sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, uyarınca uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
5. Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2015 tarihli ve 2015/141 Esas, 2015/227 Karar sayılı kararının sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan kurulan mahkumiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 20.10.2020 tarihli ve 2016/16897 Esas, 2020/12704 Karar sayılı kararıyla;
“… Sanığın, olay günü sabahında katılan ve kardeşi tarafından darp edildiği, bu nedenle katılan ve kardeşi hakkında şikayetçi olduğu, aynı gün akşamında ise bu olayın gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK’nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılmaması,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
6. Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2021 tarihli ve 2020/783 Esas, 2021/226 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 51 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca uyarınca erteli 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
1. Mağdurun şikayetçi olmadığına, uzlaştıklarına,
2. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Vesaire
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, olay gününün sabahında mağdur ve kardeşi tarafından darp edildiği, bu nedenle mağdur ve kardeşi hakkında şikayetçi olduğu, aynı gün akşamında ise sanığın av tüfeği göstermek suretiyle mağdura hitaben ”Seni öldüreceğim” dediği anlaşılmıştır.
2. Sanığın savunmalarında suçlamayı inkar ettiği anlaşılmıştır.
3. Mağdurun oluşa uygun beyanda bulunduğu belirlenmiştir.
4. İnceleme dışı diğer mağdur sanıklar Rabia Yeşil, Remzi Yeşil, Şahide Yeşil, Cemile Turan’ın aşamalarda alınan beyanlarının dosyada mevcut olduğu anlaşılmıştır.
5. Suça konu tüfeğin sanığın ikametinde bulunduğuna dair ev arama tutanağı ile adli emanet makbuzunun dosya içerisinde bulunduğu belirlenmiştir.
6. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Beraat Kararı Verilmesi Gerektiği Yönünden
Her ne kadar beraat kararı verilmesine yönelik Temyiz Sebepleri başlığı altında belirtilen sebepler temyiz istemine konu edilmiş ise de mağdurun olayın sıcağı sıcağına alınan beyanı, mağdur beyanı ile örtüşen suça konu tüfeğin sanığa ait ikamet içerisinde bulunduğuna ve emanete alındığına dair ev arama tutanağı ile adli emanet makbuzu, sanığın suçtan kurutulmaya yönelik sanık savunması ve Hukukî Süreç başlığı altında (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı karşısında, sanığın mağdura tüfek göstermek ve ”öldürürüm” şeklinde söz söylemek suretiyle nitelikli tehdit eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B.Uzlaşma Hükümleri Yönünden
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen nitelikli tehdit suçunun uzlaştırma hükümleri kapsamında bulunmadığının anlaşılması karşısında hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
C. Vesaire Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu
olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diger temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2021 tarihli ve 2020/783 Esas, 2021/226 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
26.04.2023 tarihinde karar verildi.