YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/338
KARAR NO : 2023/15677
KARAR TARİHİ : 06.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, özetle; sanığın, katılanın arkadaşları ile olan yazışmasına karıştığı yönünde geçen savunmasına üstünlük tanındığına dair herhangi bir gerekçe sunulmamasının bozmayı gerektirdiğine, eylemin haksız fiil olarak nitelendirilebilmesi için kusurlu ve hukuka aykırı bir fiil olması gerektiğine, müvekkilinin tweetinin hukuka aykırılık unsuru taşımadığının … Cumhuriyet Başsavcılığı’nın takipsizlik kararı ile ortaya konulduğuna, kaldı ki, müvekkilinin tweetinin hakaret içermediği gibi Anayasa tarafından güvence altına alınan ifade hürriyeti sınırları içinde kalıp tamamen hukuka uygun olduğuna, Yerel Mahkemenin bu hükmünün kendisinin daha önce aynı tweetlerde geçen sanığın tehdit içerikli tweetleri hakkında vermiş olduğu hükümle de çeliştiğine, sanığın dosyada mevcut attığı ve şikayete konu tüm tweetleri incelendiğinde birden fazla hakaret içeren tweeti olduğuna, tüm tweetler birlikte değerlendirildiğinde sanığın 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi gereği cezalandırılması gerektiğine ve suçun alenen işlendiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, “Sanığın arkadaşlarıyla … üzerinden oluşturdukları tag ile karşılıklı mesajlaştıkları katılanın ise yukarıda yazılı şekilde twit attığı, twitinde kullanmış olduğu ifadelerin sanık nezninde rahatsızlık oluşturduğu, her ne kadar bu ifadeler yönünden … Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de bu sözlerin ceza kanunun anlamında suç oluşturmasa dahi 5237 sayılı Kanun’un 129/1 inci maddesi kapsamında haksız fiil olarak değerlendirilmesi gerektiği, haksız fiil kavramının geniş bir kavram olduğu, ceza kanunu anlamında suç teşkil eden eylemlerin dışındaki eylemlerin de olaya göre haksız fiil olarak değerlendirilebileceği, bu şekilde katılanın yazdığı beyanlara karşı sanığın sözlerinin ağırlığı da dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun’un 129/1 inci maddesi gereğince sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar vermek gerektiği” şeklindeki gerekçeyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir. Sanığın yazdığı kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerinin, muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle katılana yönelik hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraat yerine ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan … vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2023 tarihinde karar verildi.