YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2846
KARAR NO : 2023/1827
KARAR TARİHİ : 10.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
KARAR : Mahkûmiyet

Karşıyaka 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2022/92 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 05.04.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.02.2023 tarihli ve 2022/22362 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/21343 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/21343 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, her ne kadar hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına muvafakat etmediği gerekçesiyle sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de sanığın 07.12.2021 tarihli karar duruşmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ettiği anlaşılmakla, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul eden sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesindeki diğer objektif ve subjektif şartların değerlendirilerek, sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağı hususunun tartışılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinde düzenlenen Hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için,
a) Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde, hükmolunan cezanın iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezasından ibaret olması,
b) Suçun 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin ondördüncü fıkrasında yazılı suçlardan olmaması,
c) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,
d) Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına itirazının bulunmaması,
e) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesine ilişkin koşulların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

2. Bu açıklamalar ışığında inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; Karşıyaka 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2021 tarihli ve 2020/658 Esas, 2021/678 Karar sayılı kararı ile sanığın kasten yaralama suçundan adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, bu karara yönelik itirazın merci Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2022/442 Değişik İş sayılı kararı ile “sanığın 2. celsede hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmediğini beyan etmesine rağmen hakkındaki mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakıldığı, bu nedenle sınırlı olmak üzere HAGB kararına itirazın kabulü”ne karar verilmesi üzerine Karşıyaka 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli inceleme konusu kararı ile hükümlünün kabul etmediğinden bahisle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verildiği belirlenmiştir.

Oysa merci kararından önce 07.12.2021 tarihli oturumda hükümlünün “hakkında HAGB’ye karar verilmesini talep ediyorum” şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini kabul eden hükümlü hakkında, diğer koşullar değerlendirilmeden, kabul etmediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Karşıyaka 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2022/92 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.