Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/11436 E. 2023/1884 K. 11.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11436
KARAR NO : 2023/1884
KARAR TARİHİ : 11.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2016 tarihli ve 2016/134 Esas, 2016/970 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerirlere özgün infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2016 tarihli ve 2016/134 Esas, 2016/970 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 22.12.2020 tarihli ve 2020/12583 Esas, 2020/19767 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği, mükerirlere özgü infaz rejiminin uygulanması sırasında denetimli serbestlik tedbirinin infazı kısıtlar biçimde uygulanmasına karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2021/84 Esas, 2021/783 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerirlere özgün infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ve mağdurun resmî nikahlı olduğu, aralarında başlayan tartışma neticesinde sanığın mağduru tokat vurmak ve yumruk atmak suretiyle darp ettiği, mağdurun basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir. Mağdurun beyanı ile Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 05.11.2015 tarihli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
1. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2021/84 Esas, 2021/783 Karar sayılı kararında, bozma ilâmının gereklerinin yerine getirilmesi nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ve mağdur arasında ailevi meselelerden dolayı yaşanan tartışma ve kavga neticesinde, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması sırasında 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi uyarınca tahrikin derecesine göre asgarî düzeyde (1/4) indirim yapılması gerektiği gözetilmeden (1/2) oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz talebi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, aralarında geçimsizlik bulunan mağdur ve sanığın olay günü tartışması üzerine sanığın mağduru darp ettiği anlaşıldığından, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2021/84 Esas, 2021/783 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.