YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/782
KARAR NO : 2023/16197
KARAR TARİHİ : 16.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun’un) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü , 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteminin herhangi bir temyiz sebebi içermediği görülmüştür.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde, ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, vardiya değişiminde sayım yapan infaz koruma memuru olan katılanlar tarafından koğuşun içerisine girmesi hususunda uyarıldığı, sanığın kabul etmediği ve ”Sıkıyorsa siz geçirin, ben koğuşa geçmeyeceğim, burada sayım alın.” şeklinde sözlerle tehdit ettiği, sayımın sanık koğuşun dışındayken yapıldığı, bu haliyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. Dosya kapsamında olaya dair düzenlenen tutanağın bulunduğu ve tanık olarak dinlenen diğer infaz koruma memurlarının da beyanlarında sanığın iddia edilen eylemi gerçekleştirdiğini doğruladıkları tespit edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1.Sanığın iddia ve kabul edilen suça konu sözlerinin, muhatapları üzerinde tehdit niteliğine ulaşacak derecede korkutucu özelliğinin bulunmadığı ve dolayısıyla katılanların görevlerini yapmalarını engelleyecek boyutta olmayıp, onların karar verme ve hareket etme hürriyetlerini sınırlandırmadığı gözetilmeksizin, yerinde olmayan gerekçeyle sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
2. Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uygulanırken hangi ilamın tekerrüre esas alındığının hükümde açıkça gösterilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16/03/2023 tarihinde karar verildi