Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2021/22379 E. 2023/2880 K. 11.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/22379
KARAR NO : 2023/2880
KARAR TARİHİ : 11.04.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,22.05.2014 tarihli ve 2012/38 Esas , 2014/700 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası , 62 nci , 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ve 13.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,22.05.2014 tarihli ve 2012/38 Esas , 2014/700 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 21.12.2017 tarihli ve 2017/26827 Esas , 2017/28538 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemlerinin hükümden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin , 13.03.2019 tarihli ve 2018/352 Esas ,2019/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası , 62 nci , 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ve 13.320 ,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; mahkemece hakkında verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde, katılanı telefon ile arayıp kendisini kamu görevlisi olarak tanıtan bir kişinin, katılanın hesabından terör örgütü üyelerinin para çektiğini, bu kişileri yakalatmak için verdiğini söylediği hesap numarasına 42.528,00 TL para yatırmasını sağladığı iddia edilmiştir.
2. Sanık savunmasında; suçlamaları kabul etmemiştir.
3. Sanık tarafından, katılanların zararlarının giderildiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmamaktadır.
4. 26.12.2018 tarihli uzlaştırma raporu ile katılanın uzlaşmak istemediğini belirtmesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı tespit edilmiştir.
5.Mahkeme tarafından şikayetçinin olay tarihinde telefonla arandığı, arayan şahsın kendisini polis olarak tanıttığı, inandırıcı olması amacıyla arkadan telsiz seslerinin oluşturulduğu, bu şahsın şikayetçiye hesabının teröristler tarafından ele geçirildiğini, o anda operasyon yapıldığını, yardıma ihtiyaçları olduğunu ve para gerektiğini söyleyerek hesap numarası bildirdiği, şikayetçinin de bu hesaba toplamda 42.528 TL para yatırdığı, hesabın sanığa ait olduğu, sanığın şikayetçiyi arayan kişi olup olmadığının bilinemediği, ancak, olayda hesabının kullanıldığının açıkça anlaşıldığı, iddia, savunma, banka yazıları ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Dosya kapsamına göre elde edilen deliller doğrultusunda; 5271 sayılı Kanun’un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kuran Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş,
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin , 13.03.2019 tarihli ve 2018/352 Esas ,2019/94 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.04.2023 tarihinde karar verildi.