YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7927
KARAR NO : 2023/16018
KARAR TARİHİ : 13.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2013 tarihli, 2012/496 Esas, 2013/406 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hüküm, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi sebebiyle aynen açıklanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, savunmasının incelenerek kararın bozulması gerektiği vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde haber merkezine silahla ateş etme olayının olduğu ve şahısların belirtilen araçta olduğunun anons edilmesi üzerine, aracın cadde üzerinde durdurulduğu, sanığın ekip otosuna davet edildiği ancak binmek istemediği ve “Nasıl bindirecekseniz bindirin biz terörist miyiz.” diyerek araca binmediği, gaz spreyi sıkmak suretiyle etkisiz hale getirildiği iddia edilmiş, Yerel Mahkemece, şikâyetçinin anlatımları, tanzim edilen tutanak ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak sanığın atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Sanığın temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinde “görevi yaptırmamak için direnme” başlığıyla, seçenek hareketli ve amaçlı bir fiil olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemlerini cezalandıran suç tipinde; hareketin “cebir veya tehdit” şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alınmalıdır.
Açıklamalar ışığında; ”Silahla ateş etme olayının olduğu ihbarı üzerine durdurulan araçta bulunan sanığın ekip otosuna davet edildiği ancak binmek istemediği.” şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda, sanığın eyleminin pasif direnme niteliğinde olduğu ve görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsurlarını oluşturmadığı gözetilmeden yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.03.2023 tarihinde karar verildi.