YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9483
KARAR NO : 2023/2853
KARAR TARİHİ : 11.04.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2012 tarihli ve 2012/302 Esas, 2012/388 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. … (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2012 tarihli ve 2012/302 Esas, 2012/388 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 01.10.2019 tarihli ve 2017/7681 Esas, 2019/9248 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesi nedeniyle bozulmasına verilmiştir.
3. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2020 tarihli ve 2019/532 Esas, 2020/53 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 02.03.2020 tarihinde kesinleşmiştir.
4. Sanığın Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2021 tarihli ve 2021/390 Esas, 2021/656 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 18.06.2021 tarihinde işlediği ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 02.11.2021 tarihinde itiraz edilmeden kesinleşmesi üzerine işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.
5. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/683 Esas, 2021/682 Karar sayılı kararı ile İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2020 tarihli ve 2019/532 Esas, 2020/53 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanığın temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerini göstermemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddi görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. GEREKÇE
A. Tebliğnamede Belirtilen Görüş Yönünden
1. Sanığın yargılama konusu eylemine ilişkin olarak Mahkemece kurulan ilk hüküm tarihinin, 15.10.2012 tarihi olduğu ve söz konusu tarihin, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği ve 5271 sayılı Kanun’un temyize ilişkin hükümlerinin yürürlük tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce olduğu belirlenmiş, mezkûr kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi tarafından incelenerek 01.10.2019 tarihli ve 2017/7681 Esas, 2019/9248 Karar sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verildiği, bu itibarla sanık hakkındaki ilk hükmün kesinleşmediği tespit edilmiştir.
2. 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci cümlesinde “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır.” şeklinde düzenlemenin bulunduğu belirlenmiştir.
3. Bu açıklamalar ışığında, incelemeye konu hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereği 1412 sayılı Kanun’un temyiz hükümlerine tabi olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesi de dâhil olmak üzere temyize ilişkin hükümlerinin inceleme konusu dava dosyası açısından uygulama alanının bulunmadığı anlaşılmakla, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.
B. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden
1. 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02.03.2020 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 18.06.2021 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu tespit edilmiştir.
2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/683 Esas, 2021/682 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.04.2023 tarihinde karar verildi.