YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6360
KARAR NO : 2023/197
KARAR TARİHİ : 25.01.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 18.02.2013 tarihli iddianamesiyle genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve tehdit suçlarından dava açılmıştır.
2. Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 18.11.2014 tarih ve 2013/84 Esas, 2014/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106 nci maddesinin ikinci

fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile ve 5237 sayılı Kanun’un 107 … maddesinin birinci fırkasının (c) bendi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Yargıtay 4. Ceza Dairesi’nin 25.02.2021 tarihli ilamı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmü onanmış, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen mahkumiyet hükmü ise eylemin bütün halinde silahla tehdit suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bozulmuştur.
4. Bozma üzerine, bozmaya uyularak yapılan yargılamada Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 27.09.2021 tarihli ve 2021/191 Esas, 2021/372 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan davanın reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 170 … maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.11.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2021 tarih ve 2021/191 Esas, 2021/372 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2023 tarihinde karar verildi.