YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18778
KARAR NO : 2023/207
KARAR TARİHİ : 25.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında Yalvaç Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2015 tarihli iddianamesi ile iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/945 Esas, 2016/643 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği atılı suçun unsurlarının oluştuğu ve suç kastı ile hareket edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın mal müdürlüğüne şikayette bulunarak müştekinin sahte fatura kesip vergi kaçırmak suretiyle kurumu zarara uğrattığını belirterek müşteki hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na (213 sayılı Kanun) muhalefet suçundan soruşturma başlatılmasını sağlamak amacıyla müştekiye iftira ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Müşteki tarafından düzenlenmiş faturalar mal müdürlüğü tarafından dosyaya sunulmuş olup, adına fatura düzenlenen kişilerin bu faturalardan haberdar olmayıp, faturadaki belirtilen hizmeti almadıkları yoklama fişlerinden anlaşılmaktadır.
3. Mal Müdürlüğünden gelen cevabi yazıda müşteki hakkında idari yaptırım ya da soruşturma yapılmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın aşamalardaki değişmeyen savunmalarındaki iddialarının dosyada mevcut fatura ve yoklama fişleri ile doğrulandığı, sanığın iddialarının maddi vakıalara dayandığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi tarafından beraat kararı verilmesi hukuka uygun görülmüştür.
2. Öte yandan sanığın açıklanan fiilinin 2709 sayılı T.C. Anayasası’nın 74 üncü maddesinde düzenlenen şikayet ve dilekçe hakkı kapsamında kalması nedeniyle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebebinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/945 Esas, 2016/643 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2023 tarihinde karar verildi.