YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/704
KARAR NO : 2022/9528
KARAR TARİHİ : 27.12.2022
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 12.07.2021 tarih ve 2020/91 E. – 2021/168 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 27.12.2022 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. … dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili ; davalıların yüksek oranda faiz getirisi verileceği, yatırılan paranın istenildiği an geri alınabileceği garantisi ile davacıdan para tahsil edildiğini, bu hususun TBMM, MASAK ve SPK tarafından hazırlanan raporlarla defalarca ortaya konulduğunu, davacıdan da bu garantilerle şirket temsilcileri tarafından hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belgeler ile 59.227,03 Euro (115.838,00-DEM) para tahsil edildiğini, davacının defalarca istemesine rağmen oyalandığını ve parasını geri alamadığını ileri sürerek, davacı ile davalı şirket arasında kurulmuş geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, davacıdan tahsil edilen 53.739,33 Euro (121.812,03.TL)’nin tahsil tarihinden itibaren işleyecek tahsil tarihi itibari ile 3095 sayılı Kanun’un 4/A maddesi uyarınca işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekili, husumet, zamanaşımı, hak düşürücü süre ve esasa ilişkin savunmalarda bulunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, 53.739,33 Euro’nun dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun’un 4/a maddesi uyarınca işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6.150,28 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 27.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
–