YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/4332
KARAR NO : 2022/8537
KARAR TARİHİ : 30.11.2022
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 03.04.2019 tarih ve 2017/401 E- 2019/157 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 12.02.2021 tarih ve 2019/993 E- 2021/171 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin Aydın’da Özel Medinova Hastanesi ismi ile hizmet veren özel bir hastane olduğunu, müvekkili şirketin 44. mal ve hizmetler sınıfında “özel medinova hastanesi” ibaresiyle yaptığı marka tescil başvurusunun, davalı şirketin “medınova” ibareli markalarını gerekçe göstererek itirazı sonucu, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 556 sayılı KHK’nın 8/1 maddesi uyarınca reddedildiğini, bu karara yaptıkları itirazın da YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkili şirketin başvurusu ile davalı şirkete ait redde mesnet markaların benzer olmadığını, müvekkili şirketin başvurusunun 44. mal ve hizmet sınıfında yer aldığını ve hedef kitlesinin hastalar olduğunu, buna karşılık davalı şirketin ilaç şirketi olup redde mesnet markalarının 3. ve 5. sınıfta yer alan ürünleri kapsadığını ve hedef kitlesinin eczacılar, doktorlar, ilgili akademisyenler, kimyagerler, laborantlar gibi meslek grupları olduğunu, itiraza mesnet markalarla karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek 05/09/2017 tarih ve 2016/M-59056 YİDK kararının sayılı kararının iptaline ve başvurularının tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, dava konusu başvuru ile müvekkilinin redde mesnet markalarının ve kapsamlarının 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi uyarınca benzer olduğunu, dava konusu başvurunun müvekkilinin redde mesnet markalarının esas unsuru olan “MEDINOVA” ibaresini aynen içerdiğini, başvuruda yer alan diğer unsurların ayırt edicilik içermediğini, ortalama tüketici nezdinde markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvuru ile davalı şirkete ait redde mesnet markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi anlamında benzerlik olmadığı, aynı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, redde mesnet markaların kapsamında bulunan 3 ve 5. sınıfta yer alan mallar ile davaya konu başvuru kapsamında bulunan 44. sınıfta yer alan hizmetlerin benzer olduğu, aynı tüketici kitlesine hitap ettiği, dava konusu başvuru ile redde mesnet davalı şirkete ait markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunduğu, YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili istinaf etmiştir.
İstinaf mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 30/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.