YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/8156
KARAR NO : 2022/9179
KARAR TARİHİ : 19.12.2022
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.10.2020 tarih ve 2020/299 E. – 2020/421 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin antreposunda davalıya ait 16 adet 5020 kg ağırlığındaki kauçuk eşyanın bulunduğunu, antrepoda bekleyen malların davalı tarafça teslim alınmadığı gibi müvekkilinin alacağının da ödenmediğini, bunun üzerine alacağın ödenmesi için Kocaeli 1. Ticaret Mahkemesi’nin 2009/243 Esas sayılı dosyası ile açtıkları davanın kabulüne karar verildiğini, karar üzerine yapılan icra takibi sonucu davalı tarafça borcun icra dosyasına ödendiğini, ancak 20/08/2010 tarihinden günümüze kadar geçen döneme ilişkin ardiye ücretinin ödenmediğini, malların depoda bulunmasından dolayı masraflar yapıldığını ve yer tutmasından dolayı maddi kayıplarının büyüdüğünü ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 30.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında dava tarihi ile ıslah tarihi arasındaki ardiye ücretini de talep ederek talebini 144.981,56 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı vekili, davadan önce 06/12/2007 tarihinde Halkalı Gümrük Müdürlüğüne 159579 kayıt numarası ile müracatta bulunduklarını ve 23.10.2007 tarihli antrepo beyannamesi muhteviyatı için tasfıye hükümlerinin uygulanmasını istediklerini, bu tarihten sonra malın Gümrük İdaresinin mülkiyetinde olduğunu bu nedenle kendisinden ardiye ücreti talep edilemeyeceğini, ayrıca antrepoya bırakılan malların değerinin çok düşük olduğunu, buna nazaran talep edilen ücretin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacı antrepo işleticisi tarafından Gümrük Müsteşarlığı Gümrükler Genel Müdürlüğü tarafından 13/08/2010 tarihinde yayınlanan 2010/41 sayılı Antrepolarda Uzun Süre Bekleyen Eşyalara İlişkin Genelge ile 6 ayı aşan süreyle gümrük gözetme ve genel denetimi altında olan ve genel antrepolarda bulunan ancak sahipleri tarafından işlemleri takip edilmeyen eşyaya antrepo işleticisine emtianın sahibine tebligatta bulunma ve gümrük idarelerine bildirme yükümlülüğünün getirildiği, davacı işletmenin genelgeye göre bildirim yükümlülüğünü yerine getirmediğinin görüldüğü, davacı tarafın bu yükümlülüğünü yerine getirmemiş olduğu, BK’nın 52. maddesi gereğince hak ettiği ücretten indirim yapılması gerektiği ve buna göre 08/02/2019 tarihinde hüküm altına alınan ve bilirkişi raporu ile belirlenen alacak bedeli olan 95.555,05 TL üzerinden %30 oranında indirim yapılmak suretiyle 66.888,53 TL’nin belirlendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 30.000,00 TL’nin 20/08/2013 tarihinden itibaren, 36.888,53 TL’nin 17/11/2014 (ıslah) tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.426,87 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 409,30 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 19.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.