YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/5068
KARAR NO : 2022/9291
KARAR TARİHİ : 21.12.2022
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19/03/2021 tarih ve 2020/680 E. – 2021/189 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nce verilen 02.06.2021 tarih ve 2021/761 E. – 2021/866 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin davalıyla olan ticari ilişkisinden kaynaklı olarak davalıya 30.08.2020 vade tarihli 57.500,00 TL, 30.09.2020 vade tarihli 57.500,00 TL, 30.10.2020 vade tarihli 57.500,00 TL, 30.11.2020 vade tarihli 57.500,00 TL, 30.12.2020 vade tarihli 57.500,00 TL tutarlı olmak üzere 287.500,00 TL bedelli senetleri elden teslim ettiğini, davalı şirketin verilen avans senetleri karşılığı olan hizmeti vermediğini, davalı şirkete verilen senetlerin karşılıksız kaldığını, müvekkili şirketin davaya konu avans senetleri sebebiyle haciz tehdidi altında olduğunu ileri sürerek şimdilik 287.500,00 TL yönünden müvekkili şirketin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, senetlerin avans senedi olmadığını, müşterilerin paylaşılması hususunda verildiğini, iki firmanın sahiplerinin akraba olduğunu, birlikte iş yaparken işleri ayırdıklarını, bu kapsamda alınan senetlerinde paylaşıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava konusu senetler üzerinde avans kaydı bulunmadığı, ihdas sebebinin nakden olmasının davalının davacıdan nakit borç aldığını gösterdiği, davacı tarafın senetlerin avans olarak verildiği iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi’nce; mahkeme kararı ve gerekçelerinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi’nce verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi’nce esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.