Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2022/13701 E. 2022/11773 K. 21.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13701
KARAR NO : 2022/11773
KARAR TARİHİ : 21.12.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Sanığın, mağdurelerden…’ye yönelik cinsel taciz suçundan mahkumiyeti ile….. yönelik müsnet suçtan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında mağdure…’ye yönelik cinsel taciz suçundan verilen 1.800 TL adli para cezasının miktarı itibarıyla CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığı ve duruşmada ifadesi alındığı tarihte reşit olan mağdure…e esasen vekil görevlendirilmeyip, yaşı küçük diğer mağdure… için tayin edilen vekilin her iki mağdure yönünden hükümleri temyiz ettiği ve mevcut haliyle duruşmada vekilsiz dinlenen mağdure…in davaya katılmasına rağmen yokluğunda verilen gerekçeli hükmün adı geçene tebliğine dair dosyada herhangi bir bilgi veya belgeye rastlanılmadığının anlaşılması üzerine söz konusu eksikliğin giderilmesi için Dairemizin 15.06.2022 gün ve 2021/2488 Esas, 2022/6158 Karar sayılı tevdi kararına istinaden mağdureye tebligat yapılıp mağdurenin hükmü temyiz etmediği de gözetildiğinde, baroca mağdure… için tayin edilen vekilin anılan hükümleri temyiz hakkı bulunmadığı gözetilerek vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.