YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/1606
KARAR NO : 2007/1813
KARAR TARİHİ : 05.03.2007

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakfın dağılması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde, Balıkesir Özel Personel Vakfının amacı doğrultusunda herhangi bir çalışma ve faaliyetinin olmadığını ileri sürerek adı geçen Vakfın dağılmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, salt davacı kurumun teftiş ve raporuna dayanılarak davanın kabulü ile Vakfın dağılmasına karar verilmiştir.
Ancak;
1-4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 101.maddesinde, vakfın gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemeleriyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluğu olduğu belirtilmiş, 116.maddesinde de amacın gerçekleşmesi olanaksız hale geldiği ve değiştirilmesine de olanak bulunmadığı takdirde vakfın kendiliğinden sonra ereceği ve mahkeme kararıyla sicilden silineceği hükme bağlanmıştır. Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamalarında, vakfın mal varlığının amacın gerçekleşmesini olanaksız kılacak şekilde azalmış olması, vakfın dağılmış sayılması için yeterli neden kabul edilmekte ise de, bu yetersizliğin araştırılıp belgeleriyle kanıtlanmış olması aranmaktadır. Bu bakımdan Yargıtay’ın denetimine de olanak sağlayacak şekilde vakfa ait faaliyet raporları, bilançolar ve ilgili diğer belgeler getirtilip uzman bir bilirkişiye incelettirilerek vakfın senedinde belirlenen amaçları da gözetilerek tüm mal ve hakları ile acz içinde olup olmadığı amacını gerçekleştirmesinin olanaksız duruma gelip gelmediği açıkça saptanmadan yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile vakfın dağılmasına ilişkin davanın kabulü,
../..

-2-
2007/1606-1813

Kabule göre de,
2-Davacı dilekçesinde, amacının gerçekleştirilmesi imkansız hale gelen davalı vakfın dağıldığının tespitini istemiş olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 116. maddesinde vakfın sona ermesini Tüzüğün 30. maddesinde ise vakfın dağılmasını öngördüğü de gözetilerek koşullarının gerçekleşmesi durumunda vakfın dağılmasına (sona ermesine) hükmedilmesi gerekirken, vakfın iptaline karar verilmesi,
3- Davacı tarafından açılan dava kabul edildiğinden, davacı lehine vekalet ücreti takdir edilmesi ve yaptığı yargılama giderlerinin davalıdan alınması gerektiğinin düşünülmemesi,
4- Vakfın sona ermesi (dağılması) halinde mahkemece vakfın senedi de gözetilerek tasfiyeden arta kalan mal ve hakların intikalini düzenleyen Türk Medeni Kanunu Hükümlerine Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzüğün 33. maddesi hükmü uyarınca bir karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 5.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.