Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2009/5674 E. 2009/9025 K. 28.12.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/5674
KARAR NO : 2009/9025
KARAR TARİHİ : 28.12.2009

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı … mirasçıları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalının maliki ve sürücüsü olduğu aracın tam kusurlu çarparak hasara neden olduğunu ileri sürerek sigortalısına ödenen miktardan kalan 2.274.TL’nin, ödeme tarihinden işleyecek reeskont faiziyle tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 705.50.TL’nin, 2.11.2004 ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı … mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.
1-Davalıların temyizi yönünden yapılan incelemede;
7.10.2004 tarih, 25606 sayılı Resmi Gazetede yayınlanın ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı kanun ile HUMK.na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2008 tarihinden itibaren 1.250.TL ye çıkarılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı içtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalıların temyiz dilekçelerinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacı vekilinin temyiz taleplerine gelince;
Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz dilekçesinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün ONANMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 15.60.-TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.