YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5070
KARAR NO : 2023/9280
KARAR TARİHİ : 14.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Alacağın tahsili amacıyla tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında … Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/1476 İddianame No’lu iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 148 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 150 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2013 tarihli ve 2011/489 Esas, 2013/237 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat; alacağın tahsili amacıyla yağma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. … 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2013 tarihli ve 2011/489 Esas, 2013/237 Karar sayılı kararının sanık müdafi ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 07.11.2017 tarihli ve 2014/8640 Esas, 2017/4404 Karar sayılı kararı ile;
“…Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Başka suçtan … 1 no.lu T tipi Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ve duruşmadan vareste tutulma talebi bulunmayan sanığın, 14.05.2013 tarihli karar oturumunda hazır bulundurulmayarak yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
2- Uygulamaya göre de;
a- Katılan …’dan ödenmeyen alacağını tahsil edebilmek için katılan ve eşi tanık …’ın iş yerine farklı tarihlerde birçok kez giderek tehdit eden, olay günü de tanık Semire’nin işyerinde alacağına karşılık yakınan …’dan imzalı senedi zorla alan sanığın eyleminin, bütün halinde alacağın tahsili amacıyla katılana karşı tehdit suçunu oluşturmasına karşın, aynı eylem ikiye bölünerek yağma suçundan sanığın beraatine, zincirleme tehdit suçundan ise hükümlülüğe karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 225. maddesine aykırı olacak şekilde iki adet kesin ve farklı sonuç doğuran hüküm kurularak duraksamalara neden olunması;
b- Koşulları bulunmadığı halde TCK’nun 29. ve 43. maddelerinin uygulanması,
c- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması nedeniyle, anılan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
d- Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıklara savunmalarını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretlerinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi…”
Nedeniyle bozulmasına kararı verilmiştir.
4. Bozma üzerine … 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.04.2019 tarihli ve 2017/632 Esas, 2019/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında alacağın tahsili amacıyla yağma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 106 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
5. … 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 30.04.2019 tarihli ve 2017/632 Esas, 2019/214 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 03.06.2021 tarihli ve 2020/2515 Esas, 2021/10604 Karar sayılı kararı ile;
“… Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK’nın 106/1. maddesinde tanımı yapılan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca; ”Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması…”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
6. Bozma üzerine … 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 17.02.2022 tarihli ve 2021/226 Esas, 2022/61 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafinin Temyiz İstemi,
Sanığın suçu işlemediğine,
Vesaire ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 106 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2022 tarihli ve 2021/226 Esas, 2022/61 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
14.03.2023 tarihinde karar verildi.