YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/11074
KARAR NO : 2023/9224
KARAR TARİHİ : 09.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.04.2013 tarihli ve 2012/60065 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)
106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 5. Sulh Ceza Mahkemesinin, 10.09.2013 tarihli ve 2013/415 Esas, 2013/1042 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. … 5. Sulh Ceza Mahkemesinin, 10.09.2013 tarihli ve 2013/415 Esas, 2013/1042 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 11.09.2017 tarihli ve 2014/48604 Esas, 2017/19527 Karar sayılı ilâmı ile,
“02/12/2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine … 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2018 tarihli ve 2017/722 Esas, 2018/193 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
5. … 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2018 tarihli ve 2017/722 Esas, 2018/193 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 25.03.2021 tarihli ve 2018/5020 Esas, 2021/10933 Karar sayılı ilamı ile,
“17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK’nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa’nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
6. Bozma üzerine … 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2021/319 Esas, 2021/491 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri;
1. Suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği,
2. Vesaire,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılanlar … ve …’nın kardeş oldukları, katılan …’nın eşi ile boşanma aşamasında bulunduğundan ailesine ait ikamette yaşamaya başladığı, sanığın ise katılan …’nın eşinin akrabası olduğu, sanığın olay günü katılanların ikametine gelerek boşanma davasına katılmamaları yönünde “eğer mahkemeye giderseniz sizi öldürürüm” diyerek katılanları tehdit ettiği, katılan …’nın boğazını sıkarak yaralanmasına sebep olduğu anlaşılmıştır.
2. Sanığın aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmediği, katılan … ile aralarında uzun süredir ilişki bulunduğunu, olay tarihinde katılanların evine para vermek amacıyla gittiğini ancak kendisine saldırdıklarını beyan etmiştir.
3. … Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 03.10.2012 tarihli “Katılan … …’un yaralanmasının; kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğuna” ilişkin adli muayane raporu dava dosyasında mevcuttur.
4. Tanık A.K’nın aşamalarda katılanları doğrulayarak, olayı (1) numaralı bentte olduğu şekilde anlatmıştır.
5. … Cumhuriyet Başsavcılığı Uzlaştırma Bürosunca düzenlenen 25.12.2017 tarihli taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığına ilişkin Uzlaştırma Raporu dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1. Sanık Hakkında Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
Katılanların olaya ilişkin anlatımlarının, tanık A.K’nın aşamalarda alınan beyanları ve dosyada mevcut delil niteliğindeki Olay ve Olgular başlığı altında (3) numaralı paragrafta içeriği anlatılan 03.10.20121 tarihli adli muayene raporu ile doğrulandığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Vesaire İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2021/319 Esas, 2021/491 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
09.03.2023 tarihinde karar verildi.