YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9423
KARAR NO : 2023/220
KARAR TARİHİ : 01.02.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2020 tarihli ve 2020/222 Esas, 2020/586 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (e) bentleri, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.03.2021 tarihli ve 2021/401 Esas, 2021/326 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1. Akıl hastalığına ilişkin hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
2. Suç vasfına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Olay tarihinde katılan ve sanığın evli oldukları ve sanığın bir süredir devam eden rahatsızlıklarının bulunduğu bu nedenle katılan ve sanık arasında devam eden tartışmaların olduğu, olay gününden bir gün önce de benzer sebeplerle katılan ve sanık arasında tartışma yaşandığı ve sonrasında da sanığın komşusuna gittiği ve saat 23.00 sıralarında eve geldiği,
Olay günü sabaha karşı bir vakitte katılanın uyuduğu esnada sanığın bahçede bulunan adlî emanette kayıtlı baltayı alarak baltanın keskin olan tarafıyla, katılanın yüzüne doğru iki üç defa baltayı salladığı, bunun üzerine katılanın uykusundan uyandığı ve elini yüzüne götürdüğü, sanığın tekrar baltayı katılana salladığı ve katılanın elini yüzüne götürmesi sebebiyle elinin kesildiği ve Esas No : 2022/9423
oradan da sıyırarak kulağının yaralandığı, ardından sanığın katılana elinde bulunan baltayı peş peşe sallamaya devam ettiği ve baltayı katılana salladığı esnada da sanığın katılana ”Bana söylemedin, beni zehirliyorsun, ben kanser olmuşum, ben öleceğim, sen benden önce öleceksin.” şeklinde sözler söylediği, tarafların müşterek oğlu, katılanın bağırması ile uyanarak geldiği ve bunun üzerine sanığın elindeki baltayı atarak sokağa doğru kaçtığı anlaşılmıştır.
2. Sanık, üzerine atılı suçlamayı haksız tahrik altında işlediğini kabul etmiştir.
3. Tanıklar ….,….,…., ….., ….. ve …..’nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.
4. Adlî Tıp Kurumu Afyonkarahisar Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 13.06.2016 tarihli raporunda; “…’ın basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve nazal kemikte 1 inci derece kırığa neden olacak şekilde yaralandığı” ve aynı Kurumun 22.11.2016 tarihli raporunda; “kişide mevcut yaralanmanın yüzde sabit ize neden olduğu”
Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.
5. Adlî Tıp Kurumu Adlî Tıp 1. Üst Kurulunca düzenlenen 27.11.2018 tarihli ve 448 Karar numaralı raporuna göre, “Sanık …’ın 18.05.2016 tarihinde sanığı bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğu oy birliği ile mütalaa olunur.”
Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Suç Vasfı Yönünden
Mağdurda meydana gelen yaralanmaların boyutu, sanığın eylem anında ve öncesi zaman diliminde sar ettiği sözler ve olayda kullanılan aletin elverişliliği bir arada değerlendirildiğinde, eylemin 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (e) bentleri ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığının kabul edildiği anlaşılmakla, yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye dayanan suç vasfının tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Akıl Hastalığına İlişkin Hükümlerin Uygulanması Talebi Yönünden
Sanık … hakkında, Adlî Tıp Kurumu Adlî Tıp 1. Üst Kurulunca düzenlenen 27.11.2018 tarihli ve 448 Karar numaralı raporuna göre, olay günü sanığı bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğu tespiti karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık
bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.03.2021 tarihli ve 2021/401 Esas, 2021/326 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.02.2023 tarihinde karar verildi.