YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/15072
KARAR NO : 2022/9105
KARAR TARİHİ : 21.11.2022
MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Tespite itiraza ilişkin
İLK DERECE MAHKEMESİ : Erdemli(Kapatılan) Kadastro Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Erdemli (Kapatılan) Kadastro Mahkemesinin 04.10.1983 tarihli ve 1973/121 Esas, 2021/641 Karar sayılı kararıyla davacı Hazinenin davasının reddine karar verilmiş; hüküm, 12.06.1991 tarihinde Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. Bunamukabil 01.10.2020 tarihinde … ve … vekili tarafından tavzih talebinde bulunulmuş, Erdemli Kadastro Mahkemesince ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmiş, bu karara karşı … ve … vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiş; bu kez davalılar … ve … vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Tavzih talep eden davalı … ve … vekili; davaya konu parsellerde mahkeme ilamına göre tapulama harici bırakılan yerlerde imar uygulamasına girdiğinden 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 11. maddesine göre Hazine adına tescili gerektiği, 346 nolu parsel ile uygulama sonucu ayrılan her parselin 9480/18240 hisseye karşılık gelen oranı … adına, 8760/18240 hisseye karşılık gelen oranın Hazine adına tapuya tesciline, 347 parsel için uygulamaya giren veya uygulama harici bırakılan her parselin 1640/7200 hissesine karşılık gelen miktarın … adına ve 5560/7200 hissesine karşılık gelen hissenin Hazine adına tapuya tesciline, 348 parsel için uygulamaya giren veya uygulama harici bırakılan her parselin 4820/5120 hissesine karşılık gelen miktarın … adına ve 300/5120 hissesine karşılık gelen hissenin Hazine adına tapuya tesciline, 349 parselin tamamının tespit gibi 3/4 bölümünün … ve 1/4 bölümünün … adına tesciline karar verildiğinden uygulamaya giren veya uygulama harici bırakılan her parselin 3/4 hissesine karşılık gelen oranın … ve 1/4 hissesine karşılık gelen oranın … adlarına tapuya tesciline şeklinde tavzih kararı alınması durumunda mahkemenin 1973/121 Esas, 1983/245 Karar sayılı ile 11.06.1991 tarihinde kesinleşen ilamının uygulanabilir olacağını belirterek hükmün tavzihini talep etmiştir.
Erdemli Kadastro Mahkemesinin 4.10.1983 tarihli ve 1973/121 Esas, 2021/641 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup bu karar 12.6.1991 tarihinde Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. 1.10.2020 tarihinde davalı … ve … vekili tarafından tavzih talebinde bulunulmuş, Erdemli Kadastro Mahkemesnce ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmiş, bu karara karşı davalı … ve … vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiş; bu kez davalı … ve … vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 373/4. maddesinde, “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği taktirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” düzenlemesine yer verilmiştir. Somut olayda; Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin onama kararı üzerine İlk Derece Mahkemesinin kararı kesinleşmiştir. Kanun yolunun HMK’nin 373/4. maddesi uyarınca temyiz olarak gösterilmesi gerekirken, hatalı şekilde istinaf olarak gösterilmiş olmasının Bölge Adliye Mahkemesine inceleme yetkisi vermeyeceği açıktır.
Bu itibarla; Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin onama ilamı uyarınca kesinleşen mahkeme ilamının ek karar ile tavzih talebinin reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesinin kararının istinaf yolu ile incelenmesi suretiyle verilen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 6.5.2021 tarihli ve 2021/795 Esas, 2021/641 Karar sayılı kararı “yok hükmünde” olduğundan, anılan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve Erdemli Kadastro Mahkemesinin 1973/121 Esas, 1983/245 Karar sayılı ek kararına karşı davalı … ve … vekili tarafından süresinde sunulan istinaf dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile karardaki yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre davalı … ve … vekilinin temyiz taleplerinin reddine, Erdemli Kadastro Mahkemesinin 1973/121 Esas, 1983/245 Karar sayılı ek kararın onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı … ve … vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 6.5.2021 tarihli ve 2021/795 Esas, 2021/641 Karar sayılı kararının “yok hükmünde” bulunduğundan ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. Erdemli Kadastro Mahkemesinin 1973/121 Esas, 1983/245 Karar sayılı ek kararına yönelik davalı … ve … vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükümün ONANMASINA, 59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 21,40 TL’nin temyiz edenden alınmasına 21.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.