YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/6391
KARAR NO : 2008/3708
KARAR TARİHİ : 06.03.2008

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 11.10.2001-30.7.2002 tarihleri arası çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu ve Karayolları Genel Md.lüğü vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Mehmet Yıldız tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R

1- Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda değişiklik yapan 5219 sayılı Yasa’nın 2.maddesi uyarınca 1.1.2006 tarihinden sonra, anılan yasanın 427.maddesindeki kesinlik sınırı, 1.090,00.-YTL.’ye çıkarılmış olup, inceleme konusu karar bu tarihten sonra verilmiş ve kesinlik sınırının altında bulunmuş olmakla, söz konusu maddelere göre hüküm kesin nitelik taşıdığından 01.06.1990 tarih ve E: 1989/3, K: 1990/4 sayılı Yargıtay içtihadı Birleştirme kararı da gözönünde tutularak, davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle Dairemizce reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava davacının davalılara ait işyerinde 11.10.2001-30.7.2002 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti ile işçilik alacaklarının davalı işverenlerden tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının davalı Kuruma bildirilmeyen 1.12.2001-13.12.2001 ve 18.1.2002-20.1.2002 tarihleri arasında davalı işyerinde asgari ücretle çalıştığının tespitine, fazla istemin reddine ve 1460,72 ytl toplam işçilik alacağının davalı işveren şirketten 449,31 YTL işçilik alacağının da davalı Karayolları Genel Müdürlüğünden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Mahkemece hizmet tespiti isteminin kısmen kabulüne karar verildiğine göre davalı Kurum yararına avukatlık ücretine hükmolunmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün kesinliği nedeniyle REDDİNE, ve hükme 8. bent olarak, ” Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 400,00YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı …’na verilmesine” rakam ve sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA 6.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.