YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12444
KARAR NO : 2023/856
KARAR TARİHİ : 06.03.2023

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Basit yaralama
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2016/107 Esas, 2016/291 Karar sayılı kararının, mağdur vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Mağdur …’ın, babası olan sanık … tarafından darp edilmesi iddiası ile ilgili olarak; yargılama sürecine mağdurun annesinin katılmadığı, gerekçeli karar tebliğine rağmen hükmü temyiz etmediği, 15 yaşından küçük mağdura atanan kayyuma da kanunî temsilci olması nedeniyle gerekçeli kararın tebliğ edilmesine rağmen hükmü temyiz etmediği bununla birlikte mağdura yargılama aşamasında atanan zorunlu vekilin temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmış ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.05.2014 tarihli ve 2013/287 Esas, 2014/273 Karar sayılı kararı uyarınca, mağdura 5271 sayılı Kanun’un 234 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği atanan zorunlu vekil ile usulüne uygun tebligata rağmen katılan sıfatını almayan ve hükmü temyiz etmeyen 15 yaşından küçük mağdurun kanuni temsilcisinin iradelerinin çeliştiği, bu durumda mağdurun kanunî temsilcisinin iradesine üstünlük tanınması gerektiği, mağdur vekilinin temyize hak ve yetkisi bulunmadığı
anlaşılmakla hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, mağdur vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.