YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/1384
KARAR NO : 2007/1828
KARAR TARİHİ : 05.03.2007

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile dahili davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davada, apartmanın ana giriş kapısı ile giriş koridorunun onaylı mimari projeye aykırı olarak değiştirildiği ve zemin katta bulunması gereken giriş koridorunun davalının dairesine katıldığı, giriş kapısının bodrum kata yapıldığı ileri sürülerek projeye aykırılıkların eski haline getirilmesi istenilmiş, mahkemece; dava konusu değişikliğe 03.09.1979 tarihli muvafakatname ile o tarihteki malikler tarafından onay verilmiş olduğu ve mevcut değişikliğin bu muvafakat kapsamında bulunduğu, bu muvafakatın sonradan bağımsız bölüm satın almış olan davacıyı da bağlayacağı, projeye aykırı hususların eski hale getirilmesinde kat maliklerinin hukuki yararlarının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesinin birinci fıkrası uyarınca; kat malikleri, ana taşınmazın mimari durumunu korumakla yükümlü olup, aynı maddenin ikinci fıkrasına göre kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin rızası olmadıkça ortak yerlerde inşaat, onarım, tesisler ve değişiklik yapamazlar. Sözü edilen maddede kat malikleri tarafından korunması gerektiği hükme bağlanmış olan mimari durumun, imar müdürlüğü tarafından onaylanmış olan mimari projedeki durum olduğu kuşkusuzdur. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden anataşınmazda imar müdürlüğü tarafından 979/3333 sayı ile onaylanan projeye göre 14.12.1979 tarihinde kurulan kat irtifakının 24.07.1980 tarihinde terkin edildiği ve aynı merci tarafından 980/44 sayı ile onaylanan mimari projeye dayalı olarak yeniden kat irtifakı kurulduğu, anayapının korunması gerekli kültür varlığı olduğu ileri sürülerek düzenlenmiş olan restorasyon projesinin Kültür Bakanlığı tarafından 9.5.1986 tarihinde onaylanmış olmakla birlikte bu projenin imar müdürlüğü tarafından onaylanmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davaya konu anayapının Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesi uygulamasına esas alınması gereken geçerli mimari projesinin 24.07.1980 tarih 980/44 sayı ile onaylanmış olan proje olduğu sonucuna varılmaktadır.

./..

-2-

2007/1384-1828

14.12.1979 tarihinde kurulan kat irtifakının 24.07.1980 tarihinde terkin edilip 980/44 sayı ile onaylanan mimari projeye dayalı olarak yeniden kat irtifakı kurulmuş olması karşısında 03.09.1979 tarihli belgenin herhangi bir geçerliliği kalmamıştır.
Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonucunda alınan raporlarda isabetli olarak 980/44 sayı ile onaylı mimari proje esas alınarak mahalline uygulanmış ve bu projeye göre zemin katta olması gereken ana giriş kapısı ile giriş koridorunun, bodrum kata alındığı ve giriş kattaki yerlerinin davalının bağımsız bölümüne katılmış olduğu, yapılanların onaylı mimari projeye aykırılık oluşturduğu ve eski haline getirilmeleri gerektiği saptanmıştır. Bir projenin, (asıl, tadilat vs. proje olması durumu değiştirmez) tüm kat maliklerinin onayını taşımadıkça ister Belediye İmar Müdürlüğünden, isterse Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurullarından veyahut da yasa ile belirlenmiş diğer makam ve merciler tarafından onanmış olsun bu onamanın hiçbir hukuki değeri yoktur. Kat veya bağımsız bölüm malikleri bu şekilde yapılmış bir proje tasdikine dayanarak herhangi bir hak iddiasında bulunamazlar.
Açıklanan bu nedenlerle, davanın kabulü ile onaylı mimari projeye aykırılıkların eski haline getirilmesine karar verilmesi gerekirken, davanın reddi yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Ayrıca davacı dava konusu taşınmazını, karardan sonra dava dışı … …’e sattığı davalılar vekili tarafından verilen dilekçede ileri sürüldüğünden HUMK.nun 186. maddesi uyarınca bu konuda gereken işlemlerin yapılması hususu da gözönünde bulundurulmalıdır.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 05.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.