Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2022/5068 E. 2023/9275 K. 14.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5068
KARAR NO : 2023/9275
KARAR TARİHİ : 14.03.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Silahla yağma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2014/227 Esas, 2015/70 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan sanık … hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (c) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 9 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. … 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2014/227 Esas, 2015/70 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin 13.02.2019 tarihli ve 2016/1564 Esas, 2019/817 Karar sayılı kararı ile:
“… 1-Yakınan …’e yönelik gerçekleştirilen eylemde, sanık …’la birlikte el ve işbirliği içerisinde hareket eden sanık …’nın suça doğrudan katıldığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nin 37/1. maddesi yerine 39. maddesi ile uygulama yapılması,
2-Sanıklar … ve …’ın, yakınan …’e karşı yağma suçunun silahla ve birden fazla kişiyle birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; TCK’nin 149/1. maddesinin (a) bendinin yanı sıra (c) bendinin de uygulanarak aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel cezada alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi,
3-Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK’nin 326/2. maddesine aykırı biçimde “Eşit tahsiline” biçiminde karar verilmesi …”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma kararı üzerine … 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2019/98 Esas, 2021/594 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına, sanık … hakkında ise 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.06.2022 tarihli ve 6-2022/83870 sayılı, kısmen onama kısmen bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. GEREKÇE
Duruşmalardan vareste tutulma hakkı hatırlatılmayan, bu yönde talebi bulunmayan ve hüküm tarihinde Sincan Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olan sanık …’ın her ne kadar beşinci celsede COVİD nedeniyle izinli olduğundan hazır edilemediği belirtilmişse de, son celse bu hususta bir tespitin olmadığı, sanığın hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 29.12.2021 tarihli oturumda hazır bulundurulmaması suretiyle, 5271 sayılı Kanun’un 193 ve 196 ncı maddelerine aykırı davranıldığı belirlenmiştir.

III. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen … 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2019/98 Esas, 2021/594 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz istekleri, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden tüm hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.